หลินไป๋ส่ายหน้า ก่อนมองวัสดุที่วางอยู่บนพื้น
ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่เขารวบรวมมาตลอดยี่สิบกว่าวัน
ล้วนมีไว้เพิ่มความแข็งแกร่งของวิชาเวท
ตลอดยี่สิบวัน เขาวิเคราะห์วิชาเวทระดับศูนย์ทั้ง 13 บทที่ได้มาจากสุสานจนเสร็จสิ้น
วันนี้คือวันที่เขาจะสร้างร่างกายให้ซูหวาน
นับจากวันที่ซูหวานพูดประโยคนั้น หลินไป๋ก็หันกลับมาพิจารณาวิชาเวทระดับศูนย์ทั้ง 13 บทอีกครั้ง รวมถึงวิชาหลอมสร้างชีวิตระดับเจ็ดที่ประกอบขึ้นจากวิชาเหล่านั้น
ผลลัพธ์สุดท้ายที่ได้...
เรเกสแม่งเป็นอัจฉริยะจริง ๆ
ตรรกะวิชาประสานวงเวทแบบนี้ของเขาเหนือชั้นเกินไปแล้ว
วิชาเวทระดับเจ็ดทั่วไป มีเพียงนักเล่นแร่แปรธาตุระดับเจ็ดเท่านั้นที่ใช้ได้
แต่แล้ววิชาหลอมสร้างชีวิตของเรเกสล่ะ?
ระดับหนึ่ง!
ใช่แล้ว แค่ระดับหนึ่งก็ใช้ได้
เพราะโดยแก่นแท้แล้ว เจ้าสิ่งนี้ก็แค่วิชาเวทระดับศูนย์ 13 บท บวกกับวิชาเวทระดับหนึ่งอีกบทเดียวเท่านั้น
ขอเพียงมีวิธีผสานและลำดับการร่ายที่ครบถ้วน
พลังจิตมากพอจะรองรับการร่ายวิชาเวทเหล่านี้ต่อเนื่องกัน...
ก็ทำสำเร็จได้แล้ว!
บังเอิญว่าหลินไป๋มีครบทุกอย่าง
“ที่รัก จะเริ่มแล้วเหรอ?” เสียงอ่อนล้าของซูหวานดังขึ้นในห้วงความคิด
หลังกลับจากหนานซาน ซูหวานมักจะหลับใหลอยู่บ่อย ๆ ต่อให้ตื่นขึ้นมา ก็ยังมีท่าทีเหนื่อยล้าอย่างยิ่ง
ซูหวานไม่ยอมบอก หลินไป๋จึงยังไม่รู้จนถึงตอนนี้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่
แต่จากการสังเกต เขาพบว่าสภาพของซูหวานดูเหมือนจะเป็นไปตามวัฏจักร