กร๊อบ ๆ ๆ...
กระดูกของกายลับแห่งพลังส่งเสียงลั่นต่อเนื่อง ร่างกายสูงขึ้นอีกครึ่งเมตรอย่างฝืนธรรมชาติ
บนผิวหนังหยาบกร้านแต่เดิม ปรากฏลวดลายสีแดงคล้ำขึ้นเป็นริ้ว ๆ — กายาหลอมลาวา
ลมหายใจมั่นคง
พลังทะลุพ้นขีดจำกัดของขั้นเก้าแรกเริ่ม และหยุดนิ่งอย่างมั่นคงที่ขั้นกลางของขั้นเก้า
ยิ่งกว่านั้น นี่เป็นเพียงพละกำลังล้วน ๆ หากนับรวมการเพิ่มพลังที่ควบคุมได้ด้วย...
หลินไป๋ยืนอยู่ด้านหลังกายลับ สัมผัสได้ถึงพลังระเบิดมหาศาลที่ส่งผ่านมาตามสายสัมพันธ์ทางจิต มุมปากจึงยกขึ้นเป็นรอยยิ้มในที่สุด
เขายกมือสะบัด
จุดแสงแตกสลาย ร่างมหึมาหดกลับเข้าไปในร่างของหลินไป๋อีกครั้ง
หลินไป๋หันกลับไปมองคนขายเนื้อ
แววตาของอีกฝ่ายเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง บัดนี้ความยียวนลดน้อยลง ส่วนความหวาดระแวงกลับเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
...
ในเวลาเดียวกัน เหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
ผลเพลิงหยวนถูกกลืนลงไปทั้งผล เมื่อพลังงานที่สะสมมานานหลายปีขาดหายไปและไม่อาจกดข่มไว้ได้ วงเวททั่วซากโบราณสถานภูเขาไฟก็เสียสมดุลอย่างสิ้นเชิง
พื้นดินเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง
รอยแยกสีแดงสว่างที่เคยตัดสลับกันขยายออกไป ชั้นหินทรุดตัวลงเป็นแผ่น ๆ
หนิงเว่ยคว้าหงหนานถอยกรูดไปด้านหลังทันที
ผืนดินแตกระเบิดต่อเนื่องอยู่เบื้องหน้า ลาวาสีแดงคล้ำข้นหนืดพวยพุ่งทะลุพื้นดินขึ้นมาเป็นสาย ๆ
สีหน้าคนขายเนื้อเคร่งขรึม เขาออกแรงที่เท้าเตรียมถอนตัว
ใช้ชีวิตมานานขนาดนี้ เขารู้ดีที่สุดว่าอะไรเรียกว่ารู้จักพอแล้วรีบถอย
วงเวทพังทลาย หากยังอยู่ที่นี่ก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีก
แต่ทันทีที่เขาก้าวออกไปหนึ่งก้าว กรงเล็บมหึมาก็ยื่นออกมาจากบ่อลาวาทางขวามืออย่างกะทันหัน