“ตูม—”
มังกรเพลิงตัวแรกพุ่งชนหน้าอกของกายลับ
ตามมาด้วยตัวที่สองและตัวที่สาม
คลื่นลาวาไร้สิ้นสุดกลืนกายลับสูงสิบเมตรจนมิดในพริบตา ก่อเกิดเป็นลูกไฟมหึมาที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเกินหนึ่งร้อยเมตร
แม้แต่หินฐานสีดำที่กายลับยืนอยู่ ก็ยังถูกความร้อนแผดเผาจนกลายเป็นไอในชั่วลมหายใจ
หมีใหญ่ลดแขนทั้งสองข้างลง มองลูกไฟที่ยังขยายใหญ่ขึ้นอย่างเย็นชา
คนขายเนื้อกลับมายืนมั่นคง จ้องไปยังใจกลางสนามรบ ก่อนส่ายหน้าอย่างเสียดายเล็กน้อย
ประมาทเกินไปแล้ว
หุ่นเชิดดี ๆ แบบนี้...เสียตรงที่โง่ไปหน่อย ไม่รู้ว่าไอ้หนุ่มนั่นสั่งการอยู่ หรือมันเคลื่อนไหวเอง
ถึงกับรับกระบวนท่าสังหารที่เห็นชัด ๆ ว่าร้ายกาจขนาดนี้ตรง ๆ งั้นหรือ?
ถ้าไม่ตาย แล้วใครจะตาย?
“อุณหภูมิยังไม่พอ”
เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหู
คนขายเนื้อชะงัก ก่อนเงยหน้าพรวด
ภายในลูกไฟ มีเสียงเดือดปุด ๆ ประหลาดดังออกมา
ราวกับมีใครกำลังกลืนกินอะไรบางอย่างคำโต ๆ
วินาทีถัดมา บนผิวของลูกไฟมหึมาก็ปรากฏกระแสหมุนวนขึ้น
ลาวาเดือดพล่าน พิษเพลิง และความร้อนสูงทั้งหมดกำลังหดตัวเข้าหาศูนย์กลางอย่างบ้าคลั่ง
ใจกลางกระแสหมุนนั้น กายลับแห่งพลังยืนอยู่กลางอากาศอย่างมั่นคง
ไร้รอยขีดข่วน!
กล้ามเนื้อทั่วร่างที่พองโตจนเกินจริงเต็มไปด้วยลวดลายสีแดงคล้ำถี่ยิบ
ขณะนี้ลวดลายเหล่านั้นซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของกายาหลอมลาวาสว่างจ้าจนน่าตกใจ ดูราวกับท่อดูดเลือดหิวกระหายทีละสาย
ทะเลเพลิงเต็มฟ้าถูกมันดูดเข้าไปในร่างจนหมด!
หมีใหญ่ยืนตะลึง
รูม่านตาของคนขายเนื้อหดเล็กเท่าปลายเข็ม