หลินไป๋ส่งเสียงฮึดฮัดอย่างไม่พอใจ
อะไรกันเนี่ย!
จากการทดสอบเมื่อครู่ ขีดจำกัดการป้องกันของวงเวทชุดนี้แทบไม่ต่างจากค่ายกลสี่สัญลักษณ์ผนึกพลังวิญญาณของตระกูลเซี่ย
ความแข็งแกร่งระดับนี้ชวนกระอักกระอ่วนอย่างยิ่ง
ตอนอยู่คฤหาสน์ตระกูลเซี่ย หลินไป๋อาศัยพลังเพิ่มพลังเป็นหมื่นเท่า จนทำให้ค่ายกลสี่สัญลักษณ์ผนึกพลังวิญญาณแตกกระจายเป็นเศษแก้วเกลื่อนพื้นไปแล้ว
เขาทำลายมันได้
พวกตาแก่ลำดับ 3 จากสภาสูงสุดแห่งนครเสรีไม่มีเหตุผลอะไรที่จะทำลายมันไม่ได้
เมืองหินโลหิตเป็นฐานที่มั่นของเขาในตอนนี้ อีกทั้งยังเป็นสถานที่ที่เขาจะเลื่อนขั้นเป็นลำดับ 4 “เทพปลอม”
จะปล่อยให้เกิดข้อผิดพลาดไม่ได้!
“ความแข็งแกร่งยังไม่พอ” หลินไป๋สรุปสั้น ๆ
กู้ชางหลานเบิกตากว้าง
“แค่นี้ยังไม่พออีกเหรอ? อย่าเอาความผิดปกติของคุณไปเทียบกับกำลังรบทั่วไปได้ไหม?”
“มองไปทั่วแดนรกร้าง คนที่ทำให้ม่านแสงนี้เสียรูปได้มีไม่ถึงสิบคนด้วยซ้ำ!”
“ศัตรูของฉันอยู่ในกลุ่มคนไม่ถึงสิบคนนั่นแหละ” หลินไป๋เดินไปด้านข้าง ลากเก้าอี้มานั่ง
“สมาชิกสภาทั้งเจ็ดคน อย่างน้อยก็เป็นผู้มีประสบการณ์สูงในลำดับ 3 เซี่ยหงหยวนตายแล้ว ตระกูลเซี่ยถูกกวาดล้างไปแล้ว และในมือพวกเรายังมีน้ำยาสืบต้นกำเนิด”
“คุณคิดว่าพวกเขาจะยอมนั่งดื่มชาคุยกับฉันดี ๆ งั้นเหรอ?”
กู้ชางหลานนิ่งเงียบ
เขาอยู่ในนครเสรีมานานพอสมควรแล้ว
จึงรู้ดีว่าที่นั่นทำอะไรอย่างไร
กฎของนครเสรีไม่อาจถูกท้าทาย