แสงเจิดจ้าจากพลังวิญญาณส่องสว่างทั่วท้องฟ้าเมืองหินโลหิตในชั่วพริบตา
“แก่นน้ำแข็งของฉัน... ทรายผลึกเพลิงของฉัน...” กู้ชางหลานฟุบอยู่ริมหลุม มองสมบัติล้ำค่าหายากเหล่านั้นถูกเทลงในร่องโลหะบนฐานวงเวท น้ำตาแทบไหลพราก
ทันทีที่เทวัสดุชุดแรกหมด ก้นหลุมก็เกิดความเปลี่ยนแปลง
ฐานวงเวทแห่งห้วงมิติทั้งสี่รับรู้ได้ถึงสสารพลังวิญญาณมหาศาลที่เข้ามาใกล้ ลวดลายวงเวทสีทองหม่นซึ่งเคยทำงานอย่างเงียบงัน พลันเปล่งแสงสีเลือดเจิดจ้า
“หึ่ง——”
แรงดูดอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมาจากส่วนลึกของฐานวงเวท
เส้นลวดลายวงเวทเริ่มแผ่ขยายจากฐานวงเวทแห่งห้วงมิติทั้งสี่เป็นจุดศูนย์กลาง ไม่นานก็เชื่อมต่อกันเป็นผืนเดียว
บริเวณที่ถูกปกคลุม ห้วงมิติเริ่มแสดงสัญญาณไม่เสถียร
ผลึกและวัสดุล้ำค่าที่ประเมินราคาไม่ได้เหล่านั้น เริ่มถูกพลังห้วงมิติอันบ้าคลั่งสลายออก
“เทต่อไป! อย่าหยุด!” หลินไป๋จับตาความเปลี่ยนแปลงก้นหลุม พลางตะโกนเสียงเย็น
ชุดที่สอง ชุดที่สาม
วัสดุถูกเทลงไปไม่ขาดสาย รถแล้วรถเล่า
ก้นหลุมลึกถูกของเหลวพลังวิญญาณเข้มข้นจนแทบข้นหนืดท่วมมิด
เต็ม ๆ 30 นาที
วัสดุมหาศาลถูกเทลงไปจนหมด
เว้นแต่วัสดุบางชนิดที่จำเป็น ทรัพย์สมบัติสะสมตลอดร้อยปีของตระกูลเซี่ย ถูกหลินไป๋ผลาญจนเกลี้ยงภายในครึ่งชั่วโมง
“พอแล้ว! มันอิ่มแล้ว!”
กู้ชางหลานซึ่งจับตาเครื่องวัดอยู่ตลอดพลันตะโกนลั่น ก่อนจะคลานตะเกียกตะกายขึ้นมา
สีหน้าเจ็บปวดเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความคลุ้มคลั่งไปหมดแล้ว
“ภายในฐานวงเวทแห่งห้วงมิติกำลังสร้างลวดลายวงเวทขึ้นเอง! เร็วมาก นี่... นี่เหลือเชื่อจริง ๆ เร็วเหลือเกิน!”