“อย่าเพิ่งดูเลย”
เสียงของหลินไป๋ดึงหนิงเว่ยกลับมาจากภวังค์
“คำนวณเส้นทางออกมา”
หนิงเว่ยก้มลงหาปากกา ก่อนจะพบว่ามันยังอยู่ในมือของตน
เธอสูดหายใจลึก แล้วคลี่แผนที่ลงบนพื้นหิน
“หงหนาน ช่วยกดมุมนี้ไว้ที!”
หงหนานรีบย่อตัวลง ใช้มือทั้งสองกดมุมกระดาษที่ถูกลมร้อนพัดจนปลิวขึ้น
เบื้องหน้า ลวดลายสีดำบนร่างของคนขายเนื้อไต่ขึ้นมาตามลำคอ
กล้ามเนื้อที่พองตัวดันเสื้อคลุมตัวยาวซึ่งเดิมหลวมโคร่งจนตึงเขม็ง ขณะที่พลังเลือดลมพลุ่งพล่าน แม้แต่เศษหินใต้เท้าก็ยังสั่นกระดอน
“คิดจะใช้หุ่นเชิดตัวเดียวขวางข้าหรือ?”
พื้นหินระเบิดออก ร่างของเขาพุ่งเฉียดด้านข้างกายลับแห่งพลังเข้าไป
หมัดที่ห่อหุ้มด้วยพลังปราณแข็งแกร่งพุ่งตรงเข้าใส่ข้อพับเข่า
กายลับแห่งพลังย่อตัวลดจุดศูนย์ถ่วง ยกเข่าขึ้นรับ
หมัดกับเข่าปะทะกัน ทว่ากลับเกิดเสียงสั้นกระชั้นจนชวนให้อึดอัดแน่นอก
ถัดมา ชั้นหินตรงจุดปะทะพลิกกระจายเป็นแถบ
พื้นดินถูกงัดเปิดเป็นร่อง เศษหินปะปนกับแสงแดงพวยพุ่งแยกไปสองข้าง
คนขายเนื้ออาศัยแรงสะท้อนเบี่ยงตัวออก หลบฝ่ามือยักษ์ ก่อนจะเข้าประชิดขาข้างหนึ่งของกายลับอีกครั้ง
รูปร่างของเขาเล็กกว่ากายลับมาก ทั้งยังเปลี่ยนทิศทางได้ว่องไวกว่า
เงาหมัดสีแดงคล้ำกระแทกซ้ำตรงข้อต่อจุดเดิม บีบให้หน้าแข้งหนาใหญ่ข้างนั้นทรุดเข้าด้านใน
กายลับไม่ได้หมุนตัวไล่ตามเขา
มันชักขากลับทันที แล้วกวาดฝ่ามือยักษ์ไปกับพื้น
เดิมทีคนขายเนื้อสามารถลอดออกไปทางด้านข้างขาได้ แต่ตอนนี้ทางถอยถูกปิดกั้น เขาจึงทำได้เพียงยกแขนทั้งสองขึ้นรับ