กู้ชางหลานเป็นพวกคลั่งวิจัยอย่างแท้จริง พอเจอวัสดุที่ไม่รู้จัก ความอยากรู้อยากเห็นที่ฝังอยู่ในกระดูกก็แทบกดไม่อยู่
เขาล้วงเอาแท่งตรวจวัดสีเงินขาวจากกระเป๋าเครื่องมือข้างเอว แล้วเปิดจุกไม้ก๊อกของขวดแก้วออกอย่างลวก ๆ
ทันทีที่ปลายเข็มแตะของเหลว เสียงประหลาดก็ดังขึ้นฉับพลัน
“ซู่——”
ควันสีเทาขาวจาง ๆ ลอยขึ้นมา
ลวดลายค่ายกลตรึงสภาพที่สลักอยู่บนผิวแท่งตรวจวัดพลันหม่นแสงลง
ข้อมือของกู้ชางหลานสะบัด เขากระชากแท่งตรวจวัดออกมาทันที
เขาก้มมองเครื่องมือแปรธาตุระดับดีเลิศที่พังยับเยินในมือ สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
“พรากพลังวิญญาณงั้นหรือ? ไม่สิ เป็นการปรับโครงสร้างใหม่โดยบังคับ!” กู้ชางหลานเงยหน้ามองหลินไป๋อย่างรวดเร็ว ลมหายใจเริ่มหนักขึ้น
“เจ้านี่ดูเหมือนจะลบโครงสร้างพลังวิญญาณได้ แถมยังมอบการเรียงตัวของกฎชุดใหม่ให้พวกมันได้ด้วย”
“น่าสนใจดีนี่ คุณไปเจอมาจากไหน?”
“บังเอิญได้มา อย่าสนใจที่มาเลย” หลินไป๋ตอบปัด ๆ “วิจัยหาประโยชน์ของมันได้ไหม?”
“ต้องใช้เวลา” กู้ชางหลานจ้องขวดแก้ว ดวงตาเปี่ยมความคลั่งไคล้
“แต่ฉันเดาว่าความสามารถในการปรับโครงสร้างใหม่ของเจ้านี่ น่าจะเอาไปใช้ได้หลายที่”
“ได้ผลแล้วบอกฉันด้วย” หลินไป๋เสริม
“อ้อ จริงสิ ของนี่มีอยู่เต็มบ่อ ถ้ามันมีมูลค่าสูงพอ ฉันจะขนกลับมาให้หมด”
......
จัดการเรื่องนี้เสร็จ หลินไป๋ก็ไม่อยู่ต่อ เขาหันหลังเดินออกจากจัตุรัสกลาง
หลินไป๋เดินลงไปตามทางเดินโลหะ จนถึงเขตบริหารจัดการที่ชั้นใต้ดินระดับสอง