การโจมตีดำเนินต่อเนื่องถึงห้านาทีเต็ม
เสียงแหลมหวีดหวิวของหอกยาวที่ฉีกฝ่าอากาศพลันหยุดลงในที่สุด
ระหว่างฟ้าดินเหลือเพียงเสียงลมพัดผ่านซากปรักหักพัง คล้ายเสียงคร่ำครวญ
หอคอยกลับหัวหายไปจนหมดสิ้นแล้ว
หินดำที่แตกกระจายหลอมละลายภายใต้อุณหภูมิสูง กลายเป็นลาวาสีแดงคล้ำ ไหลลงมาตามกำแพงที่พังทลาย
เซวียถิงเงยหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่งขณะแหงนมองท้องฟ้า
ท่านราชันเทพลงมือเอง แม่มดพิบัติต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย
ทว่าเมื่อสายตาของเขาตกลงบนใบหน้าของออกัส ความคลุ้มคลั่งก็แข็งค้าง
ออกัสลอยอยู่กลางอากาศ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง
บนใบหน้าที่เคยมองลงมายังสรรพชีวิตอย่างสงบนิ่ง ไม่มีความยินดีในชัยชนะแม้แต่น้อย
คิ้วขมวดแน่น แววตาเปี่ยมด้วยความหวาดระแวง
ออกัสจ้องม่านควันที่ปั่นป่วนอยู่เบื้องล่างเขม็ง
สายลมพัดผ่าน ม่านควันค่อย ๆ จางลง
จากแอ่งเพลิงที่เกิดจากลาวารวมตัวกัน พลันมีเสียงโลหะกระทบกันใสกังวานดังขึ้น
ติ๊ง... เคร้ง
เสียงไม่ดังนัก แต่กลับชัดเจนจนทุกคนได้ยิน
เงาร่างหนึ่งก้าวออกมา เหยียบย่ำลาวาร้อนระอุ
ซูหวานเดินออกจากกลุ่มควันหนาทึบ
เท้าเปล่า
ฝ่าเท้าขาวผ่องเหยียบลงบนลาวาสีแดงคล้ำ
ความร้อนสูงพอจะหลอมเหล็กได้ แต่กลับไม่อาจลวกผิวใต้ฝ่าเท้าของเธอแม้แต่น้อย
โลหิตสีแดงคล้ำปะปนกับเงาดำข้นคลั่ก ไหลเวียนทั่วร่าง ก่อนถักทอเป็นกระโปรงยาวลากพื้น
ชายกระโปรงครูดผ่านลาวา ทุกแห่งที่เงาดำเคลื่อนผ่าน ลาวาจะเย็นตัวลงอย่างรวดเร็ว กลายเป็นเถ้าถ่านสีดำอันไร้ชีวิต