“นี่...ราชันเทพพ่ายแพ้แล้วหรือ?”
ภายในนครศักดิ์สิทธิ์ อัศวินกองทัพชำระบาปคนหนึ่งปล่อยกระบี่ยาวที่เต็มไปด้วยรอยบิ่นในมือตกลง ก่อนเข่าจะอ่อนยวบ ทรุดลงกับพื้นอย่างแรง
เขาเงยหน้ามองออกัสที่กลายเป็นหมอกโลหิตปกคลุมทั่วท้องฟ้า เนื้อหนังบนใบหน้ากระตุกอย่างควบคุมไม่ได้
ไม่ใช่แค่เขา เซวียถิง มู่เหอ รวมถึงชาวนครศักดิ์สิทธิ์หลายแสนคนที่คุกเข่าหมอบอยู่บนพื้น ต่างราวกับถูกควักไขสันหลังออกไปจนหมดสิ้น พากันล้มพับลงกับพื้น
นั่นคือราชันเทพ ผู้กุมอำนาจสูงสุดและปกครองโลกมานับพันปี
กลับถูกหญิงคนหนึ่งซัดจนร่างแหลกสลายในการโจมตีครั้งเดียว
แต่ความเงียบงันชวนอึดอัดนี้ดำรงอยู่เพียงสองวินาทีเท่านั้น
สายฝนเลือดที่โปรยลงมาจากขอบฟ้ายังไม่ทันแตะพื้น ก็พลันหยุดค้างกลางอากาศราวกับถูกแรงดูดมหาศาลบางอย่างดึงไว้
จากนั้น หยดเลือดนับไม่ถ้วนก็ไหลย้อนกลับดุจน้ำตก ผสานกับประกายแสงสีขาวทองเจิดจ้า พุ่งกลับไปยังจุดศูนย์กลางอย่างบ้าคลั่ง
โลหิตข้นเหนียวดึงตัวขึ้นเป็นเค้าโครง กระดูกสีขาวโพลนที่โผล่พ้นผิวหนังเริ่มงอกเนื้อขึ้นอย่างรวดเร็วภายใต้แสงที่โอบล้อม
เพียงไม่กี่ลมหายใจ ร่างที่สมบูรณ์ไร้รอยบาดแผลก็รวมตัวขึ้นใหม่กลางอากาศ
พลังศรัทธาหลั่งไหลเข้าไปในร่างที่เพิ่งคืนสภาพ ทำให้พลังอำนาจของเขาเพิ่มพูนขึ้นจนไร้ผู้เทียบเทียมในพริบตา
“ราชันเทพทรงพลังยิ่ง!”
“ฉันก็บอกแล้วว่าราชันเทพไร้เทียมทาน แม่มดพิบัติอะไรนั่น ต่อให้มาถึงนครศักดิ์สิทธิ์ก็ต้องตาย!”
“ฮ่า ๆ สะใจนัก! ที่นี่คือนครศักดิ์สิทธิ์ แม่มดพิบัติหรือจ้าวมารดับสูญอะไรก็ช่าง เมื่อราชันเทพลงมือเอง วันนี้พวกมันต้องตายทั้งหมด!”