สองคนนั้นแต่งตัวเหมือนกำลังจะไปงานปาร์ตี้แฟนซี แต่ฝีปากนี่ร้ายกาจไม่เบา
หลินไป๋ประเมินในใจ
เขาพิจารณาบาดแผลของคนขายเนื้ออย่างละเอียด
มันเป็นบาดแผลทะลุที่เกิดจากแรงปะทะทางกายภาพล้วน ๆ ผสานกับพลังงานคุณสมบัติระเบิดบางอย่าง
ปืนคาบศิลาในมือผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่อาวุธปืนธรรมดาแน่นอน
ปืนธรรมดาไม่มีทางเจาะร่างของผู้ฝึกกายขั้นเก้าได้อยู่แล้ว
อย่างมากก็แค่ทำให้คันยุบยิบ
ของสิ่งนั้น...ดูคล้ายอาวุธแปรธาตุบางชนิดมากกว่า
“ช่วย...ฉัน...”
คนขายเนื้อไอเป็นเลือดกองใหญ่ปนเศษอวัยวะภายในออกมาบนพื้น
เขาฝืนเงยหน้าขึ้น เดิมทีเต็มไปด้วยโทสะต่อหลินไป๋ แต่ตอนนี้กลับดูราวกับคว้าฟางเส้นสุดท้ายเอาไว้
“ระวัง...ไอ้ผู้ชายผู้หญิงคู่นี้...แปลกประหลาดมาก ปราณคุ้มกายของฉันใช้ไม่ได้ผล...”
ยังพูดไม่ทันจบ ผู้หญิงคนนั้นก็ยกมือยิงทันที
ตูม!
ไม่มีลูกกระสุนพุ่งออกมา ทว่าเปลวไฟแสบตากลุ่มหนึ่งกลับระเบิดกลางอากาศ
น่องขาขวาของคนขายเนื้อถูกระเบิดจนเนื้อหายไปก้อนใหญ่ ความเจ็บปวดทำให้เขาคำรามราวสัตว์ป่า
เขาหลับตาลงแล้วหมดสติไป
“เสียงดังจริง เล่นเกมก็ต้องต่อคิวไม่รู้หรือไง?” ผู้หญิงคนนั้นเป่าควันออกจากปากกระบอกปืน ก่อนเชิดคางขึ้นยิ้มให้หลินไป๋อย่างสดใส
“นี่ พ่อหนุ่มชุดดำ ฉันให้เวลาสามวินาที โยนถุงเก็บของมีค่าทั้งหมดที่มีมา แล้วฉันจะลองคิดดูว่าจะไม่ทุบหัวนายให้เละดีไหม”
ใบหน้าหนิงเว่ยซีดเผือดไปแล้ว
ผู้แข็งแกร่งที่เล่นงานคนระดับคนขายเนื้อจนราบคาบได้ ไม่ใช่คนที่เธอจะไปหาเรื่องด้วยไหว