“กระสุนเปลืองเกินไป”
หญิงสาวในชุดหนังร่อนลงตรงขอบสนาม
เธอเสียบปืนคาบศิลาลำกล้องคู่ที่ยิงจนหมดแล้วกลับเข้าซองทันที
มือทั้งสองเอื้อมไปด้านหลังเอวแล้วชักออกมา ดาบยุทธวิธีสองเล่มยาวราวหนึ่งเมตรปรากฏขึ้นในมือ ใบดาบเปล่งแสงสีน้ำเงินเรืองรอง
เธอโน้มตัวไปข้างหน้า พื้นรองเท้าพ่นเปลวไฟสีน้ำเงินออกมาสองสาย
อาศัยแรงส่งนั้น เธอแปรเป็นเงาพร่า พุ่งเข้าหากายลับแห่งพลังสูงสิบเมตรอย่างไม่ลังเล
แสงดาบสีน้ำเงินเรืองรองสองสายตัดไขว้กันกลางอากาศ
หมัดขวาที่กายลับแห่งพลังเหวี่ยงออกมาถูกแสงดาบฟันผ่าน
ผิวหนังแข็งแกร่งปรากฏรอยฟันลึกสองรอย
แรงสั่นสะเทือนความถี่สูงที่ติดอยู่บนคมดาบฝืนเฉือนร่างอันแข็งแกร่งให้เปิดออก
แต่ในชั่วขณะต่อมา ขาซ้ายของกายลับแห่งพลังก็กวาดออกมา
พลังมหาศาลกดอากาศจนเกิดแรงลมที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
หญิงสาวในชุดหนังลอยอยู่กลางอากาศ ไม่มีที่ให้หยั่งแรง จึงยกดาบทั้งสองขึ้นไขว้ป้องกันตรงหน้า
ปัง!
ร่างของเธอปลิวออกไปเหมือนว่าวที่สายขาด
เธอหมุนคว้างกลางอากาศสองรอบ ก่อนเท้าทั้งสองแตะพื้น ไถแผ่นหินเขียวเป็นร่องลึกยาวกว่าสิบเมตรกว่าจะหยุดได้
หญิงสาวในชุดหนังสะบัดแขนทั้งสองที่เริ่มชาเล็กน้อย แล้วมองกายลับแห่งพลังด้วยแววตาคลั่งไคล้ยิ่งกว่าเดิม
“สะใจดี! มาอีก!”
“พอเถอะ”
เสียงของอาเย่ดังขึ้นกะทันหัน ห้ามหญิงสาวในชุดหนังที่กำลังจะพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้ง
หญิงสาวในชุดหนังมองเขาแล้วเบ้ปาก