เช้าวันย้ายบ้าน ครอบครัวหลินจงมากันแต่เช้าตรู่ ทั้งยังนำของขวัญขึ้นบ้านใหม่มาด้วย เป็นฟูกหนาสองผืนที่เย็บขึ้นเอง พอดีปูลงบนท่อน้ำร้อนใต้พื้นเรือน
เมื่อเข้ามาในลาน นางหวังกับนางหลิวก็ช่วยกันเช็ดถูทำความสะอาด หลินจงเดินสำรวจรอบลานดูว่ามีตรงไหนไม่เรียบร้อยหรือไม่ ส่วนหลินชางหมิงผ่าฟืนไว้ไม่น้อย ก่อนจะขนไปกองไว้ในห้องเก็บของ
โอ่งน้ำยังไม่ได้ซื้อใหม่ จึงยังใช้ใบเก่าที่แตกอยู่ หลินชางเฉวียนช่วยตักน้ำมาให้
หลินซวงกับหลินไป๋พาเด็กเล็กอีกสามคนมาด้วย จึงไม่ได้ว่างเว้น ช่วยกันขนหญ้าคาที่รื้อออกจากหลังคาไปไว้ในห้องเก็บของ
เมื่อเก็บกวาดทุกอย่างเรียบร้อย หลินเหมียนก็ให้หลินไป๋ก่อไฟอุ่นท่อน้ำร้อนใต้พื้นเรือนในห้องรับด้านข้าง จากนั้นยกโต๊ะเตี้ยขึ้นไปวางบนเตียง ส่วนพื้นบนท่อน้ำร้อนใต้พื้นเรือนนั้น เพียงหาผ้านวมเก่าสองผืนมาปูก็ใช้ได้แล้ว
หลินซงกับหลินถงพาหลิวนีเอ๋อร์ถอดรองเท้าวางไว้ตรงช่องเว้าข้างประตูที่ทำไว้สำหรับวางรองเท้าโดยเฉพาะ แล้วก็ยกเท้าขึ้นไปกลิ้งเล่นบนเตียง หลิวนีเอ๋อร์ยิ้มจนหน้าบาน
หลินซวงกับหลินไป๋โตกว่า จึงได้แต่นั่งมองอยู่ข้าง ๆ คอยกำชับให้เด็ก ๆ ระวัง อย่าเตะโดนหลิวนีเอ๋อร์
หลินจงพาบุตรชายสองคนกวาดลานที่ปูด้วยอิฐเทาจนสะอาดเอี่ยม ล้างมือเสร็จก็เข้าไปนั่งผิงความอุ่นในห้องรับด้านข้าง
หลินเหมียน หลินจือ นางหวัง และนางหลิวช่วยกันทำอาหารอยู่ในห้องครัว นางหวังทำอาหารไป ปากก็พูดไม่หยุดไป
“ยัยเหมียน ห้องครัวของเจ้ากว้างจริง ๆ พวกเรามากันตั้งหลายคนก็ยังเดินไปมาได้สะดวก ดูเตานี่สิ ดีจริง ๆ ไม่ต้องก้มหลังจนทรมานแทบขาดใจ”
ตอนนี้นางหวังตั้งครรภ์ได้เกือบห้าเดือนแล้ว ท้องเริ่มนูนให้เห็นเล็กน้อย การก้มหลังทำอาหารจึงออกจะลำบาก แม้ซวงเอ๋อร์จะช่วยงานได้บ้าง แต่นางก็ยังอดสงสารไม่ได้