คนร้ายยังพูดไม่จบ ฟู่หยุนเซิงก็เอ่ยว่า “หนึ่งชั่วโมงไม่ทัน”
คนร้ายฟังแล้วเห็นท่าที จึงถามว่า “นานแค่ไหน”
“รอให้ทุกคนตื่นก่อน ฟ้าสว่างแล้ว ก่อนแปดโมงเช้า”
“ชิ! แกคิดว่าข้าโง่เหรอ แปดโมงเช้าตำรวจสืบประวัติข้าจนถึงรุ่นบรรพบุรุษหมดแล้ว ตีสองครึ่ง ถ้าข้าซื้อตั๋วหนังไม่ได้ ข้าจะฆ่าตัวประกัน”
คนร้ายวางสาย
ฟู่หยุนเซิงแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว กำลังยืนอยู่ในห้องรับแขก
เฉินจี้โจวสวมเสื้อคลุมอาบน้ำ มีผู้เชี่ยวชาญกลุ่มหนึ่งกับตำรวจยืนอยู่ข้างกาย
“จับพิกัดได้แล้ว จากที่นี่ใช้เวลาเดินทางสี่สิบนาที”
ตีหนึ่งสี่สิบนาที
คนร้ายทำภารกิจสำเร็จ จึงผ่อนคลายขึ้นและหันมามองเสิ่นชิง
หญิงสาวร่างเล็กบางคนหนึ่ง นั่งอยู่ริมกำแพง ดูคล้ายลูกสะใภ้ตัวน้อย แต่แฝงเสน่ห์เย้ายวนทุกท่วงท่า
ทว่ายังห่างชั้นกับเทพธิดาเถียนโยวหนิงของพวกเขามากนัก
“พี่น้องทั้งหลาย ผู้หญิงคนนี้หน้าตาดีจริง ๆ นางอยู่สังกัดเดียวกับโยวหนิง ถ้ามีนางอยู่ ทรัพยากรของโยวหนิงก็จะถูกแย่งไป ครั้งนี้ก็เช่นกัน หนังที่ใกล้จะได้แสดงแล้ว จู่ ๆ ท่านรองฟู่ก็บอกไม่ให้แสดง นี่ล้วนเป็นเพราะนาง”
คนหนึ่งในนั้นพูดว่า “เราแค่อยากให้หนังได้ฉาย ฆ่าคนไม่ได้นะ”
“เราไม่เอาชีวิตนาง แค่ทำให้นางเสียโฉมก็พอ ต่อไปจะได้เข้าวงการบันเทิงไม่ได้อีกตลอดชีวิต โยวหนิงก็หมดห่วง”
พวกเขาสบตากัน แล้วเผยรอยยิ้มที่มีจุดมุ่งหมายเดียวกัน
แล้วค่อย ๆ เคลื่อนเข้าหาเสิ่นชิง เป็นวงล้อมปิด