เขาร้ายกาจ ส่วนเธอไร้ทางสู้

ตอนที่ 148 เขาแสนร้ายกาจกับคุณผู้ไร้ทางสู้

6 นาที· 1.5K คำ

ลมหายใจของคนต่างเพศอยู่ใกล้แค่เอื้อม แผ่ความร้อนแรงราวกับพร้อมปะทุได้ทุกเมื่อ

ผู้พิทักษ์รัตติกาลที่ฉีกอสูรร้ายด้วยมือเปล่าได้ กำลังมองคุณด้วยดวงตาเปี่ยมความรู้สึกคู่นั้น รอคอยของขวัญจากคุณ

“มีรางวัลให้” คุณบอก

หลี่อู๋จิ่วที่รอไม่ไหวอยู่แล้วรีบขยับเข้ามาหาทันที

คุณยกมือขึ้น ใช้ปลายนิ้วดีดหน้าผากเขาเบา ๆ

เบามาก แทบไม่ได้ออกแรงเลย

เขาชะงักไป

หลี่อู๋จิ่วลูบหน้าผากที่ถูกดีด สีหน้าเปลี่ยนจากงุนงงเป็นฉงน แล้วจากฉงนเป็นแปลกใจ

“แค่นี้เหรอ?” เขาถาม

“แค่นี้แหละ”

เขาจ้องคุณอยู่นาน ก่อนจะหัวเราะขึ้นมาอย่างฉับพลัน ไม่ใช่เสียงหัวเราะเอิกเกริกเหมือนทุกที แต่เป็นเสียงหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอ

“แปลกจัง” เขาพูด “แต่เหมือนฉันจะดีใจมากเลย”

ขณะที่คุณคิดว่าตัวเองตบตาเขาสำเร็จแล้ว หนุ่มตรงหน้าก็ก้มลงมาจูบริมฝีปากคุณแผ่วเบา

เขาอาศัยความสูงบังร่างคุณไว้เกือบมิด ตรงมุมกำแพงที่แสงสลัวมีเสียงชื้นแฉะดังแว่วมา พร้อมเสียงหอบหายใจแผ่วเบาที่ประสานกัน

“ผู้ตรวจการ นี่คือของตอบแทน”

……

กฎของสถาบันฉางหมิงแตกต่างจากโรงเรียนทั่วไปอย่างสิ้นเชิง ที่นี่ไม่มีการแบ่งชั้นปี แต่แบ่งเป็นชั้นเรียนฟ้า ดิน เสวียน และหวง ตามกำลังรบโดยรวม

ขอเพียงสอบประเมินจบการศึกษาให้ผ่าน ต่อให้เรียนจบตั้งแต่วันแรกที่เข้าเรียนก็ทำได้

ในสถานการณ์เช่นนี้ ผู้บำเพ็ญที่มีพรสวรรค์และมีชาติกำเนิดดีจึงได้เปรียบอยู่บ้าง

เปี้ยนจวงมาจากตระกูลเปี้ยน ตระกูลผู้บำเพ็ญเร้นกาย เนื่องจากช่วงหลายปีมานี้ศิลาจารึกเขตแดนสั่นคลอน ลูกหลานตระกูลแบบเขาที่ถูกส่งออกไปช่วยทางการซ่อมแซมศิลาจารึกเขตแดนและกวาดล้างผีร้ายมีอยู่ไม่น้อย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป