คุณตื่นขึ้นท่ามกลางเสียงซ่ารอบตัว
เสียงลมพัดผ่านทุ่งหญ้าดังกรอบแกรบ เสียงธารน้ำไหลริน เสียงนกร้องใสกังวาน และเสียงคำรามของสัตว์ที่ไม่รู้จักจากแดนไกล
ทันทีที่ลืมตา แสงแดดลอดผ่านใบไม้ลงมาเป็นเงาพร้อยพราวจนคุณต้องหรี่ตา
ร่างจมอยู่บนที่นุ่มนิ่ม เส้นผมรู้สึกเหมือนถูกดึงเบา ๆ
คุณหันไปตามแรงดึง แล้วก็พบใบหน้าที่งดงามราวกับสวรรค์สรรค์สร้าง
ดวงตาสีเขียวใสราวผลึกกำลังมองคุณอย่างอ่อนโยนและเปี่ยมเมตตา “ตื่นแล้วเหรอ?”
ปลายนิ้วของเขายังคงขยับอย่างคล่องแคล่ว ค่อย ๆ ถักดอกไม้เล็ก ๆ ทีละดอกลงบนเส้นผมของคุณ
คุณถามอย่างไม่แน่ใจ “เทพธรรมชาติ...?”
เขามองคุณอย่างตั้งใจ “อืม”
คุณยันตัวลุกขึ้น จึงเพิ่งรู้ว่ากำลังนอนอยู่บนเตียงที่สานขึ้นจากเถาวัลย์
เสื้อผ้าเรียบง่ายที่สวมอยู่เปลี่ยนไปจนแทบจำไม่ได้ ชายกระโปรงหรูหราและประณีตแผ่บานออก ราวกับดอกไม้ที่กำลังผลิบาน
เมื่อเห็นคุณค่อย ๆ สำรวจชุดที่เขาตั้งใจทำ เทพธรรมชาติก็ถามเสียงนุ่ม “ชอบไหม?”
ใช้แสงเป็นเส้นด้าย ประดับด้วยดวงดาวและจันทรา ตัดเย็บด้วยสายลม แล้วแต่งแต้มด้วยดอกไม้นับหมื่น
เมื่อถักผมปอยสุดท้ายเสร็จ เขาก็เอ่ยอย่างพึงพอใจ “เหมาะกับคุณมาก”
“นี่กำลังทำอะไรอยู่?”
คุณคุกเข่านั่งแล้วลูบเปียสวย ๆ ของตัวเอง ปกติแค่หวีผมเองยังไม่แน่ว่าจะเรียบร้อยขนาดนี้ เทพธรรมชาตินี่มือไม้ใช้ได้เลย
เขาถามกลับ “ไม่สวยเหรอ?”
“สวยก็สวยอยู่หรอก แต่ว่า...”
“แค่นั้นก็พอแล้ว” เทพธรรมชาติตัดบท พลางยกมุมปากขึ้น ราวกับกำลังเพลิดเพลินกับการแต่งตัวให้คุณ “ยังขาดอีกอย่าง”