เสิ่นหลิวอิงมีทั้งรูปโฉมและสติปัญญาเป็นเลิศมาตั้งแต่เล็ก ทว่านางกลับเกิดจากอนุภรรยา
มารดาใหญ่บีบบังคับนางโดยจับชีวิตมารดาแท้ๆ และน้องชายไว้ นางจึงต้องเข้าวังมาล่อลวงฝ่าบาท
นางมีสติปัญญาไม่แพ้บุรุษในตระกูล แต่เพราะเป็นบุตรอนุจึงถูกใช้ให้ทำเรื่องต่ำช้าเช่นนี้
เมื่อแรกเข้าวัง นางถูกส่งตัวไปอยู่ตำหนักของเสิ่นกุ้ยเฟยโดยตรง
แต่เสิ่นกุ้ยเฟยเมื่อพบนางแล้วก็ไม่ยอมให้นางคอยปรนนิบัติใกล้ชิด
อย่าว่าแต่ล่อลวงฝ่าบาทเลย แม้แต่หน้าฝ่าบาทนางยังไม่เคยได้เห็น
ทว่ามารดาใหญ่กดดันเข้ามาทุกขณะ ไร้หนทาง นางจึงต้องหาช่องทางอื่น
อาศัยความรักและอาลัยของฮองเฮาที่มีต่อท่านองค์หญิงจินจือ นางใช้กลทำร้ายตนเองจนได้รับโอกาสมาเป็นนางกำนัลรับใช้ฮองเฮา
จริงดังคาด ในตำหนักนี้เองที่นางมีโอกาสได้พบกับฝ่าบาท
เพียงแต่นางไม่โง่ถึงขั้นจะล่อลวงฝ่าบาททันที
กลับสร้างความไว้วางใจจากฮองเฮาอย่างแนบเนียนราวกับสายฝนชโลมยามวิกาล
เพราะถูกครอบครัวบีบคั้น ชะตาชีวิตของมารดาและน้องชายถูกผู้อื่นกำไว้
นางยังถูกพรากจากคนรัก นางเฝ้าสงสัยว่าหากวันหนึ่ง ตัวนางที่ถูกมองเป็นหมาก ได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสูงส่งจริง พวกตระกูลเสิ่นจะมีสีหน้าเช่นไร
เพียงแต่ไม่คาดคิด องค์หญิงที่เคยถูกขับไล่ออกจากเมืองหลวงจะเสด็จกลับมา
กลับมาเพียงคราเดียวก็ทำลายแผนการของนาง
ท่ามกลางฤดูร้อนระอุ นางกลับเยียบเย็นดั่งตกอยู่ในธารน้ำแข็ง
ใบหน้าอันงดงามนั้นกลับน่าสะพรึงดุจวิญญาณร้าย
นางหวาดกลัวยิ่งนัก