“ข้าบอกพวกเจ้า! รีบปล่อยคนแคว้นฉู่ของพวกเราเสีย มิเช่นนั้นอย่าหาว่าองค์หญิงผู้นี้ไม่เกรงใจ จะรื้อถิ่นเส็งเคร็งของพวกเจ้าให้หมด!”
หวงฝู่ไต้สะบัดแซ่เตรียมจะบุกเข้าไปข้างใน
ทหารเชียนเหนี่ยวเว่ยหน้าประตูแม้จะตั้งรับ แต่ก็ไม่กล้าทำให้นางบาดเจ็บจริงๆ
บัดนี้แคว้นฉู่กับแคว้นจิ้นมีเจตนาสมรสสัมพันธ์กัน
องค์หญิงผู้นี้ติดตามขบวนทูตมา อาจเป็นผู้ที่จะอภิเษกสมรสก็ได้
ท่านองค์หญิงตบหน้าขบวนทูตได้เพราะนางฐานะสูงส่ง มีฝ่าบาททรงหนุนหลัง
แต่พวกนางต่างออกไป
หากเกิดเรื่องขึ้นจริง พวกนางก็ยากจะอธิบาย!
หวงฝู่ไต้เห็นทุกคนเพียงตั้งรับ ก็ปรากฏแววเย้ยหยัน “พวกแคว้นจิ้นช่างเป็นคนถ่อยต่ำช้าสามานย์ ไม่ยอมปล่อยคน ก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ”
นางสะบัดแซ่ฟาดออกไป
ทุกคนหลบกระจาย ฝักกระบี่อันหนึ่งถูกขว้างเข้ามา
แซ่พันเข้ากับฝักกระบี่ ไม่ทันที่หวงฝู่ไต้จะดึงกลับ ก็ถูกเท้าข้างหนึ่งเหยียบไว้
แซ่ตึง ฉินจินจือใช้เท้าอีกข้างเกี่ยวแซ่อย่างแรง
หวงฝู่ไต้ถูกแรงเฉื่อยดึงจนเซไปข้างหน้า
ฉินจินจือหมุนตัวกลับเตะเข้าใส่ท้องของหวงฝู่ไต้
คนผู้นั้นกระอักเลือดทันที ล้มลงกับพื้น
“หยุดนะ! บังอาจทำร้ายองค์หญิงเจ็ดของพวกเรา เจ้าไม่อยากมีชีวิตแล้วหรือ?”
องครักษ์ของหวงฝู่ไต้พุ่งเข้ามา
ฉินจินจือมองหวงฝู่ไต้ที่พยายามดิ้นรนจะลุกขึ้นอย่างเย็นชา “อึกทึกครึกโครม ฆ่าให้หมด”
เบื้องหลังของนางพลันมีร่างกำยำร่างหนึ่งพุ่งออกไป
หูอาหมั่นกวัดแกว่งขวานคู่บุกเข้าใส่เหล่าองครักษ์ของหวงฝู่ไต้ ประหนึ่งเชือดเฉาะผักผลไม้
องครักษ์สิบกว่าคนถูกหูอาหมั่นฟันศีรษะขาดในพริบตา