ฉินจินจือมาถึงคุกหลวง ก็พบว่าหลัวเซียงฟูถูกขังในคุกน้ำแล้ว
น้ำสกปรกโดยรอบถูกย้อมเป็นสีเลือด
ดูท่าคนคงจะไม่ไหวแล้ว
หลี่เฉามองฉินจินจือที่จู่ ๆ ก็บุกเข้ามา แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า "ท่านองค์หญิงจินจือ ที่นี่คือกรมอาญา ไม่ใช่ที่ให้ท่านมาเล่นสนุก รีบออกไปเสีย"
ฉินจินจือพยักหน้า "ข้าจะพานางไปด้วยแล้วก็จะไปเลย"
"ท่านองค์หญิงกับหญิงนี่เกี่ยวข้องอันใดกัน?"
สายตาที่หลี่เฉามองฉินจินจือล้วนเผยความอำมหิต
ฉินจินจือทำเหมือนไม่เห็น กลับกล่าวว่า "ข้าบอกว่าจะพานางไป เจ้าไม่ได้ยินหรือ?"
หลี่เฉากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกว่า "ท่านองค์หญิงคิดว่าคุกหลวงนี้คือจวนอ๋องเจิ้นเป่ยของท่านหรือ?"
ชื่อเสียงของฉินจินจือในเมืองหลวง ผู้ใดบ้างไม่รู้
แต่ในสายตาเขา มันก็แค่เด็กเล่นขายของ
ก็แค่พวกคุณชายสำมะเลเทเมาสองสามคนจากตระกูลชนชั้นสูงในเมืองหลวง
เพียงแต่ฐานะนางพิเศษหน่อย ยังไม่มีคุณสมบัติจะมาวางอำนาจเหนือหัวเขา
ฉินจินจือสีหน้าไม่พอใจ "ข้าช่างเกลียดการพูดซ้ำคำนัก"
อวิ๋นเชวี่ยขยับร่างก็มาถึงข้างกายหลี่เฉา
แต่หลี่เฉาที่เป็นถึงเจ้ากรมอาญาก็มิใช่คนไร้ฝีมือ
เขารีบออกมือรับฝ่ามือหนึ่งกับอวิ๋นเชวี่ย
อวิ๋นเชวี่ยขณะที่เขาถอยหลัง ก็ลอยตัวขึ้นตามไปอีก
ในแววตาล้วนเป็นความตื่นเต้น
วิทยายุทธ์ของหลี่เฉานี้ เป็นสำนักหนานซานที่ถูกต้องตามแบบแผน
นางอยากจะประลองสักสองสามกระบวนท่ามานานแล้ว
ผู้คุมโดยรอบต่างชักดาบออกมาพุ่งเข้าแทงอวิ๋นเชวี่ย