คำพูดของฉินจินจือทำให้ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์พากันเงียบกริบ
องค์ชายทุกพระองค์ต้องเรียกฮองเฮาว่าพระมารดาเลี้ยง
ดังนั้นพระชายาขององค์ชายทั้งหมดก็คือพระสุนิสาของฮองเฮา
หากมอบหมายให้พระชายาทั้งหลายเป็นผู้จัดงาน ผู้ใดได้สิทธิ์ดูแลงานฉลองพระชนมายุก็ไม่ต่างจากให้พวกนางดำเนินการเอง
ยิ่งไปกว่านั้น การให้พระชายาได้สัมผัสภารกิจในวังตั้งแต่เนิ่น ๆ ย่อมเป็นแรงหนุนอันมหาศาลแก่พระโอรสของตนเอง
นั่นหมายความว่า พระชายาขององค์ชายพระองค์ใดออกมาแย่งชิงโอกาสจัดงานฉลอง ก็เท่ากับบ่งบอกว่าพระชายาพระองค์นั้นหนุนหลังองค์ชายพระองค์ใดอยู่
แม้ในใจฉินจินจือจะคาดเดาได้คร่าว ๆ ว่าคือใคร แต่นางก็อยากรู้ว่าคนทั้งสามจะมอบเรื่องที่ไม่คาดคิดอะไรให้นางหรือไม่
ฮ่องเต้ตรัสขึ้นทันทีว่า "ความคิดนี้ดีนัก ให้รุ่นน้องเป็นผู้จัด ให้พวกนางได้แสดงความกตัญญู"
เช่นนี้ย่อมไม่ผิดใจผู้ใด และไม่ทำให้ทั้งสามต้องแตกหักกัน
ฮองเฮาตรัสว่า "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเจ้าก็คัดเลือกผู้รับผิดชอบมาคนละหนึ่งคน พรุ่งนี้เข้าวังมาหารือกับจินจือเถิด"
ทุกคนฟังแล้วตอบรับ "เพคะ ฮองเฮา"
ความหมายของฮองเฮาก็คือ ให้ฉินจินจือเป็นผู้ตัดสินตัวบุคคลที่จะจัดงานฉลอง
นับว่าทรงโปรดปรานอย่างสุดประมาณ
ฉินจินจือรังเกียจทั้งสามนางพอ ๆ กัน จึงไม่มีทางลำเอียงเข้าข้างผู้ใด
ทั้งสามนางล้วนยอมรับได้
มีเพียงเสิ่นหมิงถังผู้เดียวที่โกรธจนหน้าเขียว
ฉินจินจือไม่คิดจะให้นางร่วมด้วยตั้งแต่แรก!
ชวนเอ๋อร์ของนางยังบาดเจ็บหนักไม่ได้สติ แถมยังไม่ได้แต่งงานมีภรรยา
การประจบเอาใจที่ทำมาหลายวันล้วนสูญเปล่า!
นี่ก็คือที่ว่า มนุษย์ไม่กลัวน้อย แต่กลัวไม่เท่าเทียม
เมื่อทั้งสี่คนออกไปแล้ว
ฉินจินจือก็กินอิ่มจนเรอออกมาไม่หยุด