เมื่อมองออกไป ในขบวนของฉินจินจือนี้
ล้วนเป็นศัตรูหัวใจ
เซียวชวนมองท่าทางโอหังของฉินจินจือแล้วแค่นเสียงเย็นชา "พูดจาใหญ่โตไม่กลัวลิ้นขาดหรือ!"
เขาเองก็ไม่รู้ว่าเหตุใดอาอิงจึงมาอยู่กับฉินจินจือ แต่หากมิใช่อาอิงรับปากจะไปงานเลี้ยงวันเกิดเขา เขาก็ไม่มีทางมาตีคลีม้ากับฉินจินจือเป็นอันขาด
ฉินจินจือไม่ใส่ใจคำพูดเขาแม้แต่น้อย "หากแพ้ อาอิงของเจ้าก็ไปงานเลี้ยงวันเกิดเจ้าไม่ได้!"
เซียวชวนโกรธจนจ้องนางเขม็ง!
รอให้งานตีคลีม้าสิ้นสุดก่อนค่อยคิดบัญชีกับนาง!
เรื่องที่นางต่อยฟันเขาหักไปสองซี่ก็ยังไม่จบ!
ฉินจินจือและอีกสามคนลงสนาม กลับกลายเป็นว่าฉินจินจือกับชุยหยิงเป็นกองหน้า
ส่วนเผยจิ่นเหนียนกับเซียวชวนเป็นกองหลัง
ชั่วขณะนั้นผู้คนมากมายพากันหัวเราะอยู่ในใจ
คนพวกนี้ไม่มีทางต้านทานได้เลย!
หากขบวนไหนประมือกับพวกนาง ก็คงชนะพวกนางจนหมดสภาพ!
ขบวนที่ประมือกับฉินจินจือคือต่งหยวน บุตรชายเล็กของเซวียนผิงโหว
ต่งหยวนพอเห็นหน้าฉินจินจือ สีหน้าก็บิดเบี้ยวดุร้าย
ฉินจินจือหัวเราะอย่างย่ามใจยิ่ง "มือนี่หายดีแล้วหรือ?"
นานมาแล้ว ต่งหยวนทำน้ำชาหกใส่ตัวอวิ๋นเชวี่ยในโรงน้ำชา ถูกฉินจินจือหักมือข้างหนึ่ง
ต่งหยวนกัดฟันพูด "ฉินจินจือ เจ้ารอข้าเถิด! ข้าจะตีเจ้าให้ฟันหลุดเต็มพื้น!"
ฉินจินจือมองเขาด้วยสีหน้ากังขา "นี่เจ้ากำลังเยาะเย้ยเซียวชวนอยู่หรือ?"
ใครบ้างไม่รู้ว่าฉินจินจือเพิ่งเข้าเมืองหลวงก็ต่อยฟันเซียวชวนหักสองซี่!