“ช่วยพวกเราด้วย!”
“ช่วยพวกเราด้วย!”
ผู้ลี้ภัยนับร้อยหลั่งไหลเข้ามาในสนามม้าในชั่วพริบตา!
ปากก็ตะโกนว่า “ท่านผู้สูงศักดิ์! ช่วยพวกเราด้วย!”
ระหว่างที่องครักษ์ยังไม่ทันตั้งตัว ผู้ลี้ภัยก็ล้อมฉินจินจือและคนอื่นๆ ในสนามม้าไว้หมดแล้ว!
“มีมือสังหาร! อารักขาฝ่าบาทและพระนาง!”
ฮองเฮาเห็นฉินจินจือโดนผู้ลี้ภัยที่ไม่รู้มาจากไหนล้อมไว้ ก็ลุกขึ้นทันที!
“ไปช่วยจินจือของข้าเร็วเข้า!!! เร็ว!”
หากไม่มีใครห้าม ฮองเฮาแทบอยากพุ่งลงไปช่วยเอง
ฮ่องเต้ก็ลุกขึ้นด้วยความร้อนใจ “เกิดอะไรขึ้น! รีบจับคนเดี๋ยวนี้!”
พระองค์จ้องไปเบื้องล่างด้วยพระเนตรกราดเกรี้ยว ตรัสเสียงเข้มว่า “ตู้ชง! นี่มันเกิดอะไรขึ้น!”
ตู้ชงยังมีผ้าพันแผลที่หน้า ไม่อาจสนใจว่าแผลบนหน้ายังไม่หาย รีบทูลอย่างลนลานว่า “ฝ่าบาท! กระหม่อมก็ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น”
ฮ่องเต้เห็นเขายังคุกเข่าอยู่ จึงตวาดด้วยพระพิโรธว่า “เช่นนั้นก็รีบไปช่วย! หากท่านองค์หญิงเป็นอะไรไป! ข้าจะเอาตัวเจ้าเป็นคำตอบ!”
เหล่าสตรีและคุณชายที่ตื่นตระหนก รวมถึงครอบครัวขุนนางที่มาร่วมงาน เมื่อได้ยินรับสั่ง ก็ยิ่งประจักษ์ถึงฐานะของท่านองค์หญิงจินจืออีกครั้ง
โอรสทั้งสองของฝ่าบาทก็ตกอยู่ในอันตราย แต่ฝ่าบาทกลับทรงห่วงใยท่านองค์หญิงน้อยนี้ก่อน!
ตู้ชงรีบนำคนบุกเข้าไป
องครักษ์ส่วนหนึ่งอยู่ปกป้องฮ่องเต้ ฮองเฮา และเหล่าขุนนาง
ที่เหลือทั้งหมดบุกเข้าไปช่วยคน