ฉินจินจือรู้ตั้งแต่เด็กว่านางเป็นเด็กที่พิเศษ
บิดามารดาเสียชีวิตแล้ว แต่นางมีฐานันดรสูงส่ง
นางเคยได้ยินเรื่องราวในอดีตของบิดามารดาจากปากผู้คนมากมาย
นั่นคือตำนานรักอันสะเทือนใจและน่าพิศวง
แม่ทัพหนุ่มเข้าป่าปราบโจร บังเอิญช่วยเหลือคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ที่หลงทางระหว่างเที่ยวเล่นเอาไว้
ทั้งสองตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ
แม่ทัพหนุ่มเชิญฝ่าบาทซึ่งเพิ่งขึ้นครองราชย์เป็นผู้ใหญ่ไปสู่ขอด้วยตนเอง
ปีต่อมาทั้งสองก็เข้าพิธีวิวาห์
ขบวนสินสอดยาวเหยียด ครึกครื้นยิ่งนัก
คุณหนูกับแม่ทัพรักใคร่กลมเกลียวกันนานนับสิบปี
ให้กำเนิดบุตรชายสองคนและบุตรสาวหนึ่งคนแก่แม่ทัพ
แม่ทัพเสียชีวิตในสนามรบ คุณหนูเศร้าโศกเสียใจจึงยอมตายตามไป
ช่างเป็นเรื่องราวที่สมบูรณ์แบบยิ่งนัก
ใบหน้าอ่อนหวานของสตรีนางนั้นในยามที่เห็นฉินจินจือ
บิดเบี้ยวดุร้ายราวกับถูกวิญญาณร้ายสิงสู่
“เหตุใดเจ้าถึงไม่ตาย! ไอ้สัตว์เดรัจฉาน! เจ้าจงไปตายเสีย!”
นางคลุ้มคลั่ง พุ่งเข้ามาจะบีบคอฉินจินจือ
ฉินจินจือคว้าข้อมือนางแล้วเหวี่ยงกระเด็นไปด้านข้าง
สตรีผู้นั้นล้มลงกับพื้น สายตาจ้องเขม็งไปที่ฉินจินจือ
ชายหนุ่มผู้หนึ่งรู้สึกเจ็บปวด รีบเข้ามาพยุงนางขึ้น
ฉินจินจือมองทั้งสองด้วยแววตากึ่งยิ้มกึ่งเย้ย “ข้าตายไป พวกเจ้าคู่ชั่วชายหญิงก็จะได้สมหวังไม่ใช่หรือ?”
แววตาของชายหนุ่มเต็มไปด้วยคำตำหนิ “ถึงอย่างไรนางก็เป็นมารดาของเจ้า”
ฉินจินจือเหมือนได้ยินเรื่องตลกขบขันยิ่ง นางลุกขึ้นยืน เดินไปตรงหน้าชายหนุ่ม แล้วถีบเขาล้มลงกับพื้น