หลังจากชุยหยิงกลับมาถึงจวน นางยังคงมีเหงื่อเย็นซึมออกมาไม่หยุด
การถ่วงดุลอำนาจของตระกูลสูงศักดิ์นั้นเป็นความประสงค์ของผู้ใดกันแน่
คงไม่ใช่คนที่นางคิดกระมัง!
ความหนาวเหน็บในใจของนาง มิใช่เพราะค้นพบความลับของฉินจินจือ
แต่เป็นเพราะนางเหมือนจะคาดเดาได้ว่าผู้บงการทุกอย่างคือใคร!
ความรักความเอ็นดูต่อฉินจินจือทั้งหมดนั้น เป็นเพียงภาพลวงตาหรือไม่
ตระกูลของนางจะถูกกดดันหรือไม่
การที่ท่านพ่อถูกกักบริเวณนั้น ผู้เป็นใหญ่หมายความเช่นไรกันแน่!
นางควรไปบอกท่านพ่อดีหรือไม่
แต่ท่านพ่อจะรับฟังหรือ
หวนเอ๋อร์ยกรังนกที่ตุ๋นจากครัวน้อยเข้ามา พลางสอดรู้สอดเห็นว่า "คุณหนู ท่านได้ยินหรือไม่ว่าหลานชายของกั๋วกงสกุลเสิ่นถูกศาลต้าหลี่จับตัวไปแล้ว!"
ชุยหยิงตะลึงงัน "เจ้าว่าเสิ่นหวนหรือ เขาถูกศาลต้าหลี่พาตัวไปหรือ"
หวนเอ๋อร์รีบพยักหน้า "ได้ข่าวว่าหญิงชาวบ้านที่เขาแย่งชิงมาหนีออกมาได้ ไปตีกลองเติ้งเหวิน เรื่องถึงเบื้องพระพักตร์แล้ว ฝ่าบาททรงพระพิโรธ มอบเรื่องนี้ให้ศาลต้าหลี่พิจารณา"
นางลดเสียงลงกล่าวว่า "ว่ากันว่าคุณชายเสิ่นผู้นั้นขัดขืนการจับกุม ใต้เท้าจ้าวถึงกับลงมือสังหารในจวนของกั๋วกงสกุลเสิ่น ในที่สุดก็เพียงกล่าวว่า 'ปฏิบัติราชการตามรับสั่ง' แล้วพาตัวไป ได้ยินว่าแม้แต่กั๋วกงสกุลเสิ่นก็ยังตกใจจนฉี่ราดกางเกง"
กั๋วกงสกุลเสิ่นก็ผ่านโลกมามากมาย แค่บ่าวรับใช้ตายไปไม่กี่คน จะถึงกับตกใจฉี่ราดกางเกงเชียวหรือ
เรื่องนี้ชุยหยิงไม่เชื่อ
แต่ที่เสิ่นหวนถูกพาตัวไปนั้น น่าจะเป็นเรื่องจริง
จับกุมตามรับสั่ง นี่ก็เป็นพระประสงค์ของผู้เป็นใหญ่