ชุยหยิงลุกขึ้นยืนพลางกล่าวว่า "ฉินจินจือ ข้ารู้สึกว่าเจ้าควรจะเป็นคนดี"
ฉินจินจือได้ยินคำของนางก็ตะลึง จากนั้นก็หัวเราะเบา ๆ
นางมองชุยหยิงด้วยรอยยิ้ม "เหตุใดจึงกล่าวเช่นนั้น?"
ชุยหยิงมองใบหน้างดงามนี้พลางถอนหายใจในใจ หากฉินจินจือมิได้มีแต่ชื่อเสียงเลวร้ายในเมืองหลวงโดยไร้ชื่อเสียงดีงาม นางงามอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงก็คงไม่มีผู้ใดช่วงชิงกับฉินจินจือได้
นางลุกขึ้นยืนพลางงอนิ้วนับ
"แม้เจ้าจะค่อนข้างรุนแรง แต่เมื่อพบเรื่องไม่เป็นธรรม เจ้าก็จะออกหน้าให้พวกนาง
เจ้าลงโทษเสิ่นหวนผู้ข่มเหงหญิงชาวบ้าน เว่ยเสวียอี้เจ้าเมืองหลวงผู้ถือชีวิตคนเป็นเพียงต้นหญ้า แม้วิธีการจะไม่ค่อยสง่างามนัก
ข้าได้ยินว่า เจ้ายังช่วยผู้เสียหายไปตีกลองเติ้งเหวินด้วย!
แม้ข้าจะไม่รู้ว่าเหตุใดเจ้าจึงช่วยข้าแสร้งป่วย แต่ข้ารู้ว่า เจ้าเป็นคนดี!"
อวิ๋นจิ่นที่อยู่ข้าง ๆ แทบหลุดหัวเราะออกมา สวรรค์!
ท่านองค์หญิงป้อนยาสะกดจิตให้คุณหนูชุยงั้นหรือ!
นางกลับกล่าวว่าผู้ที่เกือบทำให้นางจมน้ำตายเป็นคนดี!
น้ำที่เข้าสมองเมื่อสามปีก่อนยังเทออกไม่หมดหรือไร?
อย่างไรเสีย ท่านองค์หญิงก็เพิ่งแย่งคู่หมั้นนางมา ทำให้นางเสียหน้าในเมืองหลวง
นางไม่เข้าใจ
อวิ๋นเกอแอบถลึงตาใส่นาง
อวิ๋นจิ่นรีบเก็บสีหน้า
ฉินจินจือฟังแล้วก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็หัวเราะเสียงดัง
ขณะที่ทุกคนกำลังสลดใจกับความคิดดอกไม้ขาวน้อยของชุยหยิง จู่ ๆ ชุยหยิงก็ถามว่า "เจ้าไม่ชอบเผยจิ่นเหนียน เหตุใดจึงจะแต่งกับเขา? ต่อให้การหมั้นหมายระหว่างข้ากับเผยจิ่นเหนียนถูกยกเลิก หนทางที่สกุลเผยและสกุลซุยจะผูกพันธมิตรก็ยังมีอีกมาก"