ฉินจินจือมีองครักษ์สนิทกลุ่มหนึ่งในสนามรบ
กองกำลังนี้พิเศษยิ่งนัก ทุกคนล้วนเป็นสตรี
สตรีเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นบุตรสาวของเหล่านายทัพในค่ายทหาร วิทยายุทธ์และความกล้าหาญของนางไม่แพ้บิดาหรือพี่ชายในบ้าน ออกศึกฆ่าศัตรูสร้างคุณงามความดีก็เป็นความใฝ่ฝันของนางเช่นกัน
กองทัพเจิ้นเป่ยไม่เคยไม่มีแม่ทัพหญิง แต่ก็มีเพียงหยิบมือเดียว ก่อนที่ฉินจินจือจะไปยังสนามรบ เหล่าทหารหญิงเหล่านี้เคยเป็นปัญหาปวดหัวของฉินเยี่ยมาโดยตลอด ไม่รู้ว่าจะจัดการกับคนเหล่านี้อย่างไรดี
เมื่อฉินจินจือไปถึง ฉินเยี่ยจึงมอบทหารหญิงทั้งหมดให้ฉินจินจือ
แต่ละคนมีฝีมือไม่ธรรมดา ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะถือตัวทะนง
ฉินจินจือไม่พูดพล่าม ใช้หมัดตัดสินกันตรงๆ
หยาบคายทารุณเอาชนะใจคนจนยอมจำนน
เมื่อชื่อเสียงของฉินซานเริ่มเป็นที่รู้จักในค่ายทหาร ทหารหญิงกลุ่มนี้ก็ยอมติดตามฉินจินจือด้วยความเต็มใจ
เมื่อสงครามสิ้นสุด ทหารหญิงกลุ่มนี้ก็เดินทางเข้าสู่เมืองหลวงพร้อมกับรถนักโทษที่คุมตัวหวงฝู่หนานเฟิง
ฝึกซ้อมอย่างลับๆ ในจวนอ๋องเจิ้นเป่ย
ดังนั้น หากฉินจินจือต้องการก่อตั้งกองกำลังเชียนเหนี่ยวเว่ย จึงไม่ต้องกลัวว่าจะตั้งไม่สำเร็จ
ยามนี้กำลังพลพร้อมเพียง ทหารหญิงกลุ่มนี้จึงเป็นผู้ที่เหมาะสมที่สุดในการปฏิบัติหน้าที่ในวัง
ในขณะที่ท่านราชเลขาตู้ยังคงกล่าวสุนทรพจน์อย่างเอิกเกริกเกี่ยวกับกองกำลังเชียนเหนี่ยวเว่ยทั้งแปดคนในท้องพระโรง
เหล่าเชียนเหนี่ยวเว่ยตามจุดต่างๆ ในวังหลวงต่างปฏิบัติหน้าที่ของตนเรียบร้อยแล้ว