[(66) สาวซื่อตรง: สถานการณ์แบบนี้ยังต้องจ่ายค่ารักษาอีกเหรอ]
[(19) นักสู้กระเป๋าว่าง: ห้ารุมหนึ่งไม่ต้อง หนึ่งสู้ห้าต้องจ่าย]
[(**) ผู้ลึกลับ8524: งั้นพี่เหยาก็คือ...]
พี่เหยาไม่ได้บอกว่าเป็นค่ารักษาที่จ่ายแทนเสี้ยวซี
แต่ศึกนี้ก็แทบจะเหมือนเม้อเรกับซีเปาสู้กันตัวต่อตัวแล้ว
เม้อเรนี่ช่างก่อเรื่องเก่งจริง ๆ สีหน้าเฟิงเทียนชางคล้ำลงอีกแล้ว (หมาเท้า)
เสวยฮวาฮวาที่กำลังส่งข้อความหาฟ้าประทานนุ่มลึกอยู่เห็นแบบนั้นก็ “...”
เขาก้มมองหน้าต่างแชตของตัวเองกับพี่เฟิง อดชื่นชมไม่ได้ว่าพี่เฟิงสายตาเฉียบคมจริง ๆ
[เสวยฮวาฮวา: พี่เหยายังไม่ไปเลยนะ]
[ฟ้าประทานนุ่มลึก: ช้าหรือเร็วก็ต้องเป็นแบบนี้ เสี้ยวเหยาอารมณ์ดี ไม่ทำให้เฟิงเทียนชางเสียหน้าตอนนี้หรอก แล้วก็ไม่ทำให้น้องชายของคนอื่นเดือดร้อนด้วย]
[เสวยฮวาฮวา: (ว้าว)]
......
เฟิงเทียนชางเป็นคนแรกที่ออกจากคอนเน็กต์ ตามด้วยเสวยฮวาฮวา เม้อเร และเทาฉีต้าหวัง
สุดท้ายเหลือแค่เหอเหมียวกับหมิงซี คนหนึ่งรู้สึกผิด อีกคนมั่นใจเต็มเปี่ยม
เหอเหมียวยิ้มเอาใจ “น้องชาย ไม่โกรธพี่ใช่ไหม? พี่สาวซื่อตรงไม่ไม่พอใจใช่ไหม?”
หมิงซี: “หา?”
พอเข้าใจแล้วเขาก็หัวเราะ “ไม่หรอก พอพี่อธิบายชัดเจนแล้ว พี่สาวซื่อตรงก็เป็นคนบอกให้ฉันอยู่สู้ต่อเองนี่”
เหอเหมียวตบอกอย่างโอ้อวด “เห็นไหม พี่รู้อยู่แล้วว่าพี่สาวซื่อตรงเก่งมาก มีน้องชายอยู่ด้วย ไม่มีปัญหาแน่นอน”
หมิงซีพูดเอื่อย ๆ “แต่ก็ไม่คิดว่าจะสู้กันใหญ่โตขนาดนี้”