“หมอเทวดาลู่ คุณยุ่งอยู่ไหม?”
ซูชิงเหอยิ้มทักทายลู่เสวียน
ลู่เสวียนยิ้มตอบ “ผมไม่ใช่หมอเทวดาอะไรหรอกครับ...”
ซูชิงเหอกล่าวอย่างจริงจัง “คุณช่วยชีวิตคนในตระกูลซูไว้ตั้งสองคน ไม่ใช่หมอเทวดาแล้วจะเป็นอะไรได้อีก? วันนี้อาการของคุณอาเล็กดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ฝีมือการรักษาของคุณยอดเยี่ยมจริง ๆ แม้แต่คุณปู่หลินยังชมว่าคุณเก่งเลย!”
ลู่เสวียนกำลังจะพูดถึงเงินสองแสนหยวน เซี่ยหลานก็เดินเข้ามาพอดี
“ชิงเหอ มาแล้วเหรอ?”
“พี่หลาน ฉันมาขอให้ลู่เสวียนไปตรวจอาการคุณอาเล็กอีกครั้งค่ะ”
ซูชิงเหอเดินไปดูประตูบานใหม่ที่เพิ่งเปลี่ยน แล้วถามว่า “พี่หลาน ประตูบานนี้ใช้ได้ไหมคะ?”
“ดีมากเลย ดีกว่าบานเก่าของพี่อีก!”
เซี่ยหลานยิ้มหน้าบาน ก่อนถามด้วยความห่วงใย “ชิงเหอ สุขภาพของเธอกับคุณอาเล็กดีขึ้นบ้างหรือยัง?”
“พวกเราดีขึ้นมากแล้วค่ะ ขอบคุณพี่หลาน เมื่อวานต้องขอบคุณพี่จริง ๆ!”
“เธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว...”
เซี่ยหลานจับมือซูชิงเหออย่างสนิทสนม
ลู่เสวียนแอบนับถืออยู่ข้าง ๆ เซี่ยหลานช่างรู้จักวางตัวเสียจริง เจอกันไม่กี่ครั้ง ทั้งสองก็สนิทกันราวกับพี่น้องแท้ ๆ แล้ว
“พี่หลาน นี่เป็นน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ จากฉัน หวังว่าพี่จะไม่รังเกียจนะคะ”
ซูชิงเหอหยิบชุดเครื่องสำอางเอสเต ลอเดอร์ออกจากถุงชอปปิง แล้วยื่นให้เซี่ยหลาน
“เธอทำอะไรน่ะ เครื่องสำอางแพงขนาดนี้ พี่จะใช้ได้ยังไง!”
แม้เซี่ยหลานจะปฏิเสธตามมารยาท แต่กลับกอดกล่องของขวัญไว้แน่นอย่างไม่อยากปล่อย
“พี่หลานสวยขนาดนี้ ต้องบอกว่าเครื่องสำอางชุดนี้ต่างหากที่ไม่คู่ควรกับพี่ค่ะ!”