ลู่เสวียนรับโทรศัพท์มา “ผู้อาวุโสหลิน ผมชื่อลู่เสวียน ยังจำผมได้ไหมครับ?”
กวนเจี้ยนกับซูชิงเหอต่างชะงักไป หรือว่าทั้งคู่เคยรู้จักกันมาก่อน?
ลู่เสวียนถอนหายใจในใจเบา ๆ หากไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวพันกับชีวิตคน เขาก็ไม่อยากอาศัยเส้นสายเช่นกัน...
“ลู่เสวียน?”
หลินชิงซานรู้สึกว่าชื่อนี้คุ้นหูอยู่บ้าง แต่กลับนึกไม่ออกว่าเคยได้ยินจากที่ไหน
“ผู้อาวุโสหลิน ยังจำเข็มจื่ออู่ทงลั่วได้ไหมครับ?”
“ที่แท้ก็เป็นนายเอง!”
เสียงของหลินชิงซานฟังดูตื่นเต้นเล็กน้อย “หลังจากนั้นฉันตามหานายอยู่ ได้ยินมาว่านาย...”
“ผู้อาวุโสหลิน!”
ลู่เสวียนขัดจังหวะหลินชิงซาน “ตอนนี้อาการคนไข้วิกฤตมาก ผมคิดว่าควรใช้วิชาฝังเข็มเพิ่มความดันโลหิตก่อน ขจัดภาวะเลือดคั่งในเส้นลมปราณบางส่วน ฟื้นฟูการสูบฉีดเลือดของหัวใจ แล้วค่อยตรวจเพิ่มเติม...”
“หรือว่านายพบปัญหาอื่นอีก?”
หลินชิงซานจับใจความสำคัญในคำพูดของลู่เสวียนได้
“ใช่ครับ!”
“นายคิดจะใช้วิชาฝังเข็มอะไรเพิ่มความดันโลหิต?”
“เข็มเจ็ดดาวคืนหยางครับ!”
“นั่นเป็นวิชาที่บันทึกไว้ในตำราแพทย์โบราณไม่ใช่หรือ ไม่ใช่ว่าสูญหายไปนานแล้ว?”
“ปี๊บ ๆ...”
ความดันโลหิตของซูมู่ลดลงอีกครั้ง
ลู่เสวียนร้อนใจ “ผู้อาวุโสหลิน เวลาเหลือไม่มากแล้ว ท่านเคยเห็นผมใช้วิชาเข็มจื่ออู่ทงลั่วที่สืบทอดในตระกูล ขอให้เชื่อผม ตอนนี้มีแค่ผมที่ช่วยเธอได้!”
“รีบช่วยชีวิตเธอก่อน แล้วส่งโทรศัพท์ให้ชิงเหอ!”
สมกับเป็นผู้เชี่ยวชาญอาวุโส หลินชิงซานตัดสินใจได้ทันที
ลู่เสวียนรีบส่งโทรศัพท์มือถือให้ซูชิงเหอ จากนั้นก็เปิดกล่องยา
“ชิงเหอ ให้ลู่เสวียนประคองความดันของมู่มู่ไว้ก่อน อย่าเพิ่งรีบผ่าตัด ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้!”