เมื่อเผชิญหน้ากับพละกำลังอันท่วมท้น การขัดขืนของหลินอันอันย่อมไร้ผล
หลินอันอันสิ้นหวังในชีวิต!
หลังจากความวุ่นวายอีกระลอก เธอก็ยอมแพ้โดยสิ้นเชิง
ช่างเถอะ
“ก็ใครใช้ให้ความดีของคุณ...มันหนักหนาเกินไปล่ะ!”
“อะไรนะ?”
“ไม่มีอะไร!”
ฉู่หมิงโจวหรี่ตายิ้มน้อย ๆ ทำเป็นไม่เข้าใจ
หลินอันอันสวมกางเกงเสร็จก็ไม่อยากจะมองหน้าใครจริง ๆ!
ตัดสินใจจะทำสงครามเย็นก่อนสักครึ่งชั่วโมง
ฉู่หมิงโจวไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีสงครามเย็นเกิดขึ้น คิดว่าเธอหลับไปครึ่งชั่วโมง “เสาร์หน้าคือวันเชงเม้ง ฉันจะพาเธอไปสุสานวีรชน”
หลินอันอันชะงัก!
สงครามเย็นยุติลงก่อน แล้วค่อย ๆ ขยับตัวเข้าไปชิดเขา “ได้ค่ะ”
ฉู่หมิงโจวเห็นท่าทางเธอเช่นนั้นก็ยกมือขึ้นลูบศีรษะเธอเบา ๆ “ไม่ต้องเกร็ง แค่ไปดูเฉย ๆ”
ตอนนี้ไม่อนุญาตให้จัดพิธีรำลึก ประชาชนทั่วไปอาจแอบมาสักการะกันเงียบ ๆ แต่ฉู่หมิงโจวในฐานะทหารต้องเป็นแบบอย่าง จะทำเช่นนั้นไม่ได้เด็ดขาด
เขาจึงบอกแค่ว่าจะไปดู
สิ่งที่ดูแน่นอนก็คือบรรพบุรุษตระกูลฉู่ที่ล่วงลับไปแล้ว
“หมิงโจว อย่างนั้นเราเอาผลไม้หรืออะไรติดไปด้วยได้ไหม?”
ฉู่หมิงโจวอยากจะบอกว่าไม่ต้อง แต่ก็ไม่อยากขัดน้ำใจของเธอ “ได้สิ”
“ดีค่ะ งั้นฉันจะเตรียมไว้ล่วงหน้า”
“เตรียมพอประมาณก็พอ”
“เข้าใจค่ะ”
ตระกูลฉู่เป็นครอบครัวที่มีรากฐานมั่นคง ตั้งรกรากอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือมาหลายชั่วอายุคน เพื่ออุดมการณ์ พวกเขาสละชีพด้วยความกล้าหาญ เสียสละนับไม่ถ้วน
ตระกูลฉู่ในตอนนี้เหลือเพียงพี่น้องสามคน มีสมาชิกน้อยจนน่าเวทนา