สุดท้าย ลุงอากับน้าชายสามคนของเธอ รวมถึงลุงชายสามคนจากฝั่งแม่ ก็ไปหาสวีเหวินป๋อด้วยกัน
ผู้อาวุโสเหล่านี้หลายคนมีตำแหน่งหน้าที่ดี บ้างเป็นพนักงานขับรถไฟ บ้างทำงานไปรษณีย์ บ้างอยู่สำนักพิมพ์ และบางคนก็มีตำแหน่งในหน่วยงานรัฐ
พวกเขาทำตามที่หูซิ่วเหมยบอก ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องหย่า แต่กลับกดดันสวีเหวินป๋อแทน
สวีเหวินป๋อตอบตกลงไม่หยุดปาก บอกว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด เป็นคำพูดประชดประชันตอนทะเลาะกันของสามีภรรยา พร้อมตบอกยืนยันว่าตัวเองไม่เคยคิดอกุศลกับใคร และจะไม่โกงบ้านเก่าของตระกูลหูเด็ดขาด
หลังย้อนไปย้อนมาสองสามครั้ง สวีเหวินป๋อก็สงบเสงี่ยมขึ้นจริง ๆ ไม่เอ่ยถึงเรื่องบ้านเก่าอีก และไม่ลงไม้ลงมือกับหูซิ่วเหมยอีก ทว่าเย็นชาลงไปกว่าเดิม
ส่วนแม่สามีกับน้องสามีของหูซิ่วเหมย ยังคงปากร้ายเช่นเคย แต่ต่อหน้าคนนอกก็ไม่กล้าเกินเลยจนเกินไป
เมื่อทางหูซิ่วเหมยว่างมือขึ้นบ้าง จึงทำตามที่หลินอันอันบอก ไปหาหลักฐาน
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องน่าภาคภูมิใจ คนในครอบครัวจึงไม่กล้าช่วยเหลืออย่างเปิดเผย แต่ลับหลังก็เต็มใจหยิบยื่นให้ สะดวกอะไรก็จะช่วยเต็มที่
ส่วนนักสืบ... หูซิ่วเหมยไม่รู้จักเลยสักนิด ถามหาเป็นวงกว้างก็หาไม่พบ สุดท้ายเลยไปหาลูกพี่ลูกน้องชายเสเพลที่สุดในตระกูล ให้เขาช่วยสืบเรื่องของสวีเหวินป๋อ โดยให้สืบอย่างละเอียด
ลูกพี่ลูกน้องคนนั้นไม่มีความสามารถอื่นใด ได้แต่ชอบเล่นลูกไม้เล็ก ๆ น้อย ๆ หาเงินโก่งราคาผิดกฎหมาย แม้จะเสเพล แต่สายสัมพันธ์กว้างขวางมาก