"อวี่ คุณส่งแนวคิดดีไซน์เครื่องบินรบหางกรรไกรกับใบพัดพลังสูงมาได้ยังไง น่าเหลือเชื่อจริง ๆ ฉันยอมรับเลยว่ายิ่งคลั่งไคล้คุณขึ้นทุกวันนะ~"
หญิงสาวผมทองนัยน์ตาสีครามคนหนึ่งคล้องแขนฉู่หมิงอวี่ไว้
เธองดงามราวกับตุ๊กตาฝรั่ง โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้นที่ราวกับมหาสมุทร เต็มเปี่ยมด้วยความชื่นชมและห่วงใยลึกซึ้ง
ฉู่หมิงอวี่เลิกคิ้วเล็กน้อย ปล่อยให้เธอคล้องแขนอย่างกระตือรือร้น "ก็แค่ความคิดน่ะ"
"อวี่ คุณทำให้ฉันหลงใหลจริง ๆ ขนาดพ่อฉันยังยอมรับในตัวคุณเลย แค่คุณพยักหน้า ฉันก็พร้อมแต่งงานกับคุณทันที!
พ่อฉันไม่เพียงแต่จะช่วยให้คุณได้สิทธิ์พำนักถาวรในอเมริกา แต่ยังจัดให้คุณเข้าทำงานในองค์กรอวกาศชั้นนำของอเมริกาได้อีกด้วย"
ฉู่หมิงอวี่ไม่ตอบรับ เพียงค่อย ๆ ดึงแขนตัวเองออก "แอนนา เธอคงกระหายน้ำแล้วล่ะ? ฉันไปซื้อน้ำอัดลมให้นะ"
"ขอบใจนะที่รัก"
เมื่อเห็นแผ่นหลังของเขาวิ่งไกลออกไป รอยยิ้มหวานบนใบหน้าของแอนนาก็จืดจางลงไม่น้อย สีหน้าจากที่เคยห่วงใยกลายเป็นเจ้าเล่ห์ แฝงไว้ด้วยความมุ่งมั่นที่จะเอาชนะให้ได้
อันที่จริงเธอไม่เชื่อว่าฉู่หมิงอวี่จะปฏิเสธข้อเสนอที่เย้ายวนขนาดนั้น ครอบครัวเธอถึงขั้นเป็นชนชั้นสูงของอเมริกา พ่อมีตำแหน่งสูงส่งทางการเมือง แม่ไม่เพียงเป็นอาจารย์ใหญ่ของมหาวิทยาลัย แต่ยังเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของฉู่หมิงอวี่อีกด้วย
การที่ฉู่หมิงอวี่ได้แต่งงานกับเธอ ก็ถือว่าก้าวกระโดดขึ้นสู่จุดสูงสุดเลยทีเดียว
คนเก่งกาจด้านการออกแบบเครื่องบินรบอย่างฉู่หมิงอวี่ อเมริกาต้องรั้งตัวไว้ให้ได้ หากรั้งไว้ไม่ได้...
ชาวหัวกั๋วเคยกล่าวไว้ว่า: 'เหล้าที่เขาให้เกียรติไม่กิน ก็ต้องกินเหล้าปรับ'