ชายหนุ่มหัวเราะเยาะราวกับได้ยินเรื่องตลกร้าย “แฟนเหรอ? คบหา? ถึงขั้นจะแจ้งหน่วยตรวจการณ์?”
เขาก้าวเข้าไปสองก้าว จ้องหน้าหลินจื่อหวยตรง ๆ น่าเสียดายที่ความสูงสู้ไม่ได้ ก็เลยต้องเร่งเสียงให้ดังขึ้นอีกสองส่วน “แนะนำตัวเป็นทางการหน่อย ฉันชื่อฟ่านซินเหอ เป็นคู่หมั้นของตู้เจวียน!
จริงสิ บ้านฉันกับตระกูลตู้สู่ขอและรับสินสอดกันเรียบร้อยแล้ว ฉันต่างหากคือแฟนที่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรมของเธอ!”
รอบด้านพลันมีเสียงสูดลมหายใจดังขึ้นระลอกหนึ่ง
จากนั้นก็มีเสียงกระซิบเบา ๆ ตามมา
ฟ่านซินเหอยังไม่หนำใจ ท่าทียิ่งได้ใจกว่าเดิม สายตาข้ามผ่านหลินจื่อหวย มองตรงไปที่ตู้เจวียน “ที่ฉันมาวันนี้ ก็อยากมาปรับความเข้าใจกับเธอ ให้รู้จักกันสักหน่อย
ถ้าไม่ใช่เพราะแม่ฉันชอบเธอ บอกว่าเธอหุ่นดีคลอดลูกชายได้ ฉันไม่มีทางมาเลยด้วยซ้ำ! ดูหน้าตาก็รู้ว่ายั่วยวน ไม่นึกว่าเบื้องหลังจะสารเลวต่ำช้าขนาดนี้”
หลินจื่อหวยจะทนให้ใครมาดูถูกตู้เจวียนแบบนี้ได้ยังไง ไม่พูดพร่ำทำเพลง หมัดเดียวก็ชกออกไป
เพียงแต่ลู่ชิงเร็วกว่าเขาก้าวหนึ่ง ร่างวาบเดียวก็แทรกเข้ามาระหว่างคนทั้งสอง ใช้ฝ่ามือรองรับหมัดของหลินจื่อหวยเอาไว้แน่นหนา “จื่อหวย ใจเย็น! หมัดนี้ออกไปเธอก็พังหมด”
หลินจื่อหวยตาแดงก่ำ จ้องเขม็งไปที่ฟ่านซินเหอ “แกกล้าพูดส่งเดชอีกครึ่งคำไหม!”
ลู่ชิงรีบแยกคนทั้งสองฝ่ายออกจากกัน ออกแรงดึงหลินจื่อหวยกลับมา “ตั้งสติหน่อย ส่องดูเดี๋ยวนี้สิว่าเวลาไหน มีคนรอบข้างเท่าไหร่”