หลินอันอันยิ่งฟังหน้าก็ยิ่งดำคล้ำ
สวี่เจินเป็นภรรยาของบรรณาธิการหลิว พวกเธอเพิ่งรู้จักกันวันนี้เป็นวันแรก อีกฝ่ายไม่มีความจำเป็นต้องโกหกเลย
ถ้าอย่างนั้น แม่เลี้ยงของตู้เจวียนนี่กำลังคิดจะขายเธอลับหลังงั้นหรือ?
อาศัยอะไร?
ตั้งแต่หล่อนแต่งเข้าบ้านมา ก็ไม่เคยแยแสตู้เจวียนเลย ไม่มีบุญคุณที่เลี้ยงดู ไม่มีบุญคุณที่ให้กำเนิด แต่ตอนนี้กลับคิดจะมาเป็นใหญ่เรื่องชีวิตคู่ของคนอื่นงั้นเหรอ?
ในใจหลินอันอันเดือดเป็นไฟแล้ว แต่พยายามคุมน้ำเสียงให้สงบที่สุด "พี่สะใภ้ เรื่องที่คุณพูดนี่จริงทั้งหมดหรือเปล่าคะ? เจียงปี้หลานตั้งใจจะจัดการเรื่องแต่งงานของตู้เจวียนตามอำเภอใจจริง ๆ เหรอ?"
สวี่เจินพยักหน้าจริงจัง "อาจารย์หลิน ฉันก็ไม่จำเป็นต้องโกหกคุณ ตอนนั้นเจียงปี้หลานคุยกับพวกฉันที่เป็นเพื่อนเก่ากันอยู่ เธอยังลำพองใจเลย บอกว่าหาให้ลูกเลี้ยงได้ครอบครัวดี ต่อไปเธอเองอาจจะพลอยได้สุขไปด้วย"
พูดไปพูดมา สวี่เจินก็ตบขาตัวเองฉาด "จริงสิ เธอบอกด้วยว่าอีกฝ่ายให้ค่าสินสอดมาตั้งสองพันหยวน ก็เพราะลูกเลี้ยงเป็นดาวเด่นของคณะศิลปิน ยังบอกอีกว่าเงินสินสอดนี้จะเอาไปซื้อบ้านในเมืองให้ลูกสาวคนเล็กพอดี จะได้สะดวกเวลาไปเรียน"
แม่หลิวฟังอยู่ข้าง ๆ พลางย่นคิ้ว "สามีภรรยาคู่ครองกันมันก็ดีกว่าหย่าร้างนี่แหละ พอมีแม่เลี้ยงก็ต้องมีพ่อเลี้ยง สาวดี ๆ คนหนึ่ง เรื่องสำคัญอย่างชีวิตคู่จะทำมั่ว ๆ ได้ยังไง? สองพันหยวนน่ะเยอะอยู่ แต่ก็ต้องดูนิสัยใจคอฝ่ายชายด้วย"