ภรรยาเฉินเถี่ยจู้เห็นหลินอันอันมาก็วางมือจากงานทันที "หลินเม่ยจื่อ เธอไม่ต้องตักเอง เดี๋ยวพี่จัดการให้" พูดจบก็ส่งสายตาให้เธอ
"ก็ดีเหมือนกัน งั้นรบกวนพี่สะใภ้แล้วนะ"
ไม่นาน ภรรยาเฉินเถี่ยจู้ก็ยกกับข้าวร้อน ๆ มาให้ แถมยังเพิ่มกับข้าวเนื้ออีกจาน หมูสามชั้นตุ๋นกับผักกาดดอง
เด็กน้อยสองคนเห็นของกินมากมาย ตาเป็นประกายขึ้นมาทันที
"หลินเม่ยจื่อ มาก่อนทำไมไม่บอกกันสักคำล่ะ โชคดีที่วันนี้พี่จู้ของเธอเตรียมกับข้าวดี ๆ ไว้"
หลินอันอันยิ้มอย่างซาบซึ้ง "ขอบคุณพี่สะใภ้มากนะคะ! สามีที่บ้านฉันวันนี้ยุ่ง ไม่กลับมากินข้าว ส่วนน้อง ๆ ที่โรงเรียนมีกิจกรรมรณรงค์การเมือง เลยเหนื่อยกันหมด ทางบ้านก็เลยไม่ทำกับข้าว มาขอเกาะกินข้าวพี่สักมื้อ"
"โอ๊ย พูดอะไรอย่างนั้น คนกันเองไม่ต้องเกรงใจหรอก มากินทุกวันพวกพี่ยิ่งดีใจ"
ภรรยาเฉินเถี่ยจู้ทำตัวไม่ถือ ดึงเก้าอี้มานั่งลง
เธออัธยาศัยดี หลินอันอันก็เลยนั่งกินข้าวไปคุยกับเธอไป
พอเรื่องคุยวกเข้าหัวข้อการกลั่นแกล้งในโรงเรียน ภรรยาเฉินเถี่ยจู้ก็เดือดขึ้นมาทันที
"หา? เด็กผู้หญิงที่เธอว่าพี่รู้จักนะ ใช่คนที่สวยมาก ๆ หรือเปล่า"
"ใช่ค่ะ หน้าตาสวยมาก"
"เมื่อสัปดาห์ก่อน เด็กผู้หญิงแซ่สีคนหนึ่งมีผู้หญิงคนหนึ่งพามากินข้าวที่นี่ อย่าให้พูดเลย ไร้มารยาทเสียจริง ๆ! กับข้าวยังไม่ทันเข้าปากก็เริ่มรังเกียจ ที่สุดก็ยืนกรานว่าที่นี่ของเราเรื่องสุขอนามัยมีปัญหา
พี่กับพี่จู้พูดดีด้วยอยู่นาน สุดท้ายนอกจากยกค่าข้าวให้แล้ว ยังต้องส่งตัวดี ๆ ถึงจะไปได้ อ้อ ได้ยินเด็กผู้หญิงเรียกผู้หญิงคนนั้นว่าคุณน้า ยังบอกอีกว่า… ผู้หญิงคนนั้นกำลังจะแต่งเข้าบ้านผู้บัญชาการกองพลน้อยทังเป็นสะใภ้