หลินอันอันมองดูฝ่ามือที่เต็มไปด้วยหนังด้านของซ่งเจี้ยนหมิน พลันนึกถึงรายงานการจัดวางสายลับที่เหลืองซีดในแฟ้มของหน่วยวิเคราะห์ข่าวกรอง
ทุกกองกำลังทหารต่างมีหน่วยข่าวกรองลับ พวกเขาแตกต่างจากสายเปิดอย่างหลินอันอัน มักทำงานสกปรกและหนักที่สุด ตัวตนถูกปกปิด แม้ปลดประจำการแล้วก็ไม่เผยออกมาแม้ครึ่งคำ
ล้วนเป็นวีรชนที่อุทิศตนเพื่อประเทศชาติ แต่ก็เป็นกลุ่มคนที่เงียบงันที่สุด
แม้คนที่ทำงานสายลับจะถือว่าไม่มากนัก แต่อัตราการเสียชีวิตนับเป็นหนึ่งในเหล่าทัพที่สูงสุด...
หลินอันอันหยิบกระดาษกับปากกาจากใต้โต๊ะน้ำชา "พี่เจี้ยนหมิน ฉันจะวาดให้ดู แล้วพี่จะได้เห็นภาพในใจ"
สายตาของซ่งเจี้ยนหมินกับฉู่หมิงโจวต่างมองตามไป
หลินอันอันร่างเส้นฉับ ๆ ก็เริ่มวาดแผนที่ ล้วนเป็นสิ่งที่หูซิ่วเหมยกับหูจิ่วเล่าอย่างละเอียดมาแล้ว "เขตนี้เป็นพื้นที่เลี้ยงไก่พื้นเมืองปล่อย มีรั้วกั้นและลานให้อาหารเรียบร้อยแล้ว ที่ลุ่มนี้เหมาะกับการเลี้ยงเป็ด ต้องคอยดูแล และต้องหมั่นทำความสะอาดบ่อน้ำ......งานพวกนี้แม้ไม่ถึงกับหนัก แต่ต้องมีคนประจำการระยะยาว"
ปลายนิ้วของเธอลากผ่านเขตที่ขีดว่า "โรงเรือนเพาะกล้า" "แล้วก็ตรงนี้ การเพาะกล้าไม้ผลต้องใช้ความละเมียดละไม บางทีอาจเหมาะกับสหายที่เดินไม่สะดวกแต่มีฝีมือมากกว่า..."
ซ่งเจี้ยนหมินยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ดวงตาที่หม่นมัวพลันมีประกาย "นี่ไม่ใช่เป็นงานที่ออกแบบมาเพื่อพวกเราแท้ ๆ หรือ สหายร่วมรบบางคนสมัยอยู่บ้านนอกก็เคยเลี้ยงสัตว์ปีก ผูกโรงเรือน ทำคลอดลูกแกะก็ล้วนช่ำชอง!"