ส่งเหล่าป้าสะใภ้กลับกันไปแล้ว ฉู่หมิงโจวจุดประทัดยาวหน้าเรือน เสียงดังสนั่นจนหิมะบนยอดไม้ร่วงพรูลงมา
หลินอันอันนั่งบนโซฟาเอามือปิดหู ดวงตาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม "หลังปีใหม่ไป พวกเจ้ารีบยื่นขอจดทะเบียนสมรส แล้วรีบไปจัดการเรื่องบ้านใหม่ให้เรียบร้อย ถึงตอนนั้นฉันจะช่วยตกแต่งให้สว่างไสวเลย"
"พี่เขยบอกว่าเครื่องเรือนใกล้เสร็จแล้ว รอบ้านเสร็จก็ขนเข้าอยู่ได้เลย! ตู้เจวียนชอบฟังเพลง ถึงตอนนั้นฉันจะซื้อวิทยุให้เธอสักเครื่อง..."
หลินจื่อหวยยิ้มกว้างใหญ่ พูดพล่ามเป็นต่อยหอย
หลินอันอันรู้สึกภูมิใจในดวงตา เด็กโง่นี่รู้จักวางแผนชีวิตแล้ว
วันนี้ฉู่หมิงอวี่ดีใจมาก คว้าขนมแจกจ่าย เด็ก ๆ ในหมู่บ้านข้าราชการเขตทหาร... หลายคนยกให้เขาเป็นพี่ใหญ่กันเลย!
"พี่ตู้เจวียนจะเป็นพี่สะใภ้ของฉันจริง ๆ แล้ว! รอให้ทารกในท้องพี่สะใภ้ออกมา ครอบครัวเราคงยิ่งคึกคัก"
คำพูดไร้เดียงสาทำให้ทุกคนหัวเราะขำ กระทั่งฉู่หมิงโจวยังยกยิ้ม
ตู้เจวียนถลกแขนเสื้อเดินเข้าครัวไป "พวกเราต้องเริ่มทอดลูกชิ้น นึ่งขนมเค้กข้าวกันแล้ว ฉันเคยเรียนทำโม่วฮวากับหัวหน้าหวังในหน่วยครัว ใช้พุทราจีนกับวอลนัททำ นึ่งออกมาอร่อยแล้วก็สิริมงคล
อีกอย่าง เนื้อที่พี่เขยรับมาใช้ทำเนื้อหมักกับสินสอดหมดแล้ว เนื้อสำหรับตรุษปีนี้ให้จื่อหวยไปซื้อ พรุ่งนี้เช้าต้องได้เลยนะ"
หลินจื่อหวยรีบผงกศีรษะ "พรุ่งนี้ฉันจะไปเข้าคิวซื้อเนื้อตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง รับรองเลือกหมูสามชั้นที่มันและดีที่สุด!"