วันรุ่งขึ้น
หลินอันอันตื่นแต่เช้า เปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าที่ซื้อมาใหม่ เสื้อเชิ้ตผ้าเดอดรอนสีฟ้าน้ำคู่กับกระโปรงยาวสีขาว ดูโดยรวมแล้วค่อนข้างเรียบร้อยสง่างาม ลดความเฉียบคมยามสวมชุดทหาร กลับคืนสู่ความอ่อนโยนสงบนิ่งในยามปกติ
ที่ตึกหนังสือพิมพ์มณฑล มีเจ้าหน้าที่รออยู่ก่อนแล้ว พอหลินอันอันและพวกมาถึงก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น
บรรณาธิการหลิวกับท่านโจวอาวุโสสบตากันทีหนึ่ง เปิดเครื่องบันทึกเสียงนำเดินข้างหลินอันอัน กล้องของท่านโจวอาวุโสก็เริ่มทำงาน เลนส์กวาดผ่านป้ายผ้าแถบยาว ของคอลัมน์ “เหรียญกล้าหาญที่ปลายปากกา” ที่แขวนอยู่ในห้องโถง “แชะ” สองที เริ่มบันทึก
เสี่ยวจูถือหนังสือตัวอย่าง “กระดูกสันหลัง” เดินตามหลังหลินอันอันเหมือนผู้ช่วยเล็ก พร้อมประเด็นสัมภาษณ์ที่เขาจดไว้อยู่ในหน้าหนังสือ
“อาจารย์หลิน สวัสดีค่ะ! ยินดีมากที่คุณตอบรับสัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์มณฑลของเรา ดิฉันเป็นบรรณาธิการใหญ่ของคอลัมน์นี้ ฉางซินเยวี่ย วันนี้ดิฉันมาสัมภาษณ์คุณด้วยตัวเองค่ะ”
ฉางซินเยวี่ยยื่นมือมาทางหลินอันอันอย่างสุภาพ
หลินอันอันยิ้มบาง จับมือเบา ๆ ตอบกลับ “บรรณาธิการใหญ่ฉาง ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”
ทั้งสองยืนอยู่หน้าป้ายผ้าแถบยาว พอดี ในจังหวะที่จับมือกัน ถูกเลนส์หลายตัวถ่ายภาพไว้
“อาจารย์หลิน เชิญทางนี้ค่ะ”
“รบกวนด้วยนะคะ”
ฉางซินเยวี่ยเชิญคนเข้าไปในห้องสัมภาษณ์
หลินอันอันยืดตัวตรงตรง สีหน้าควบคุมอารมณ์ได้ดีเยี่ยม
“อาจารย์หลิน คุณพร้อมหรือยังคะ?” ฉางซินเยวี่ยยืนอยู่หน้าประตูห้องสัมภาษณ์ ด้านหลังมีแผ่นป้ายพื้นหลังพิมพ์ดาวห้าแฉกสีแดงสด