หลังการสัมภาษณ์สิ้นสุด หลินอันอันถูกเชิญไปพบหัวหน้าหนังสือพิมพ์มณฑล
ทันทีที่เข้าสำนักงาน ฉางซินเยว่ก็แนะนำทั้งสองฝ่ายให้รู้จักกัน
“ท่านนี้คือรองผู้จัดการหมู่แห่งหนังสือพิมพ์มณฑลเรา ท่านนี้คือผู้อำนวยการติงจากกรมวัฒนธรรมของมณฑล”
“ส่วนท่านนี้คือผู้เขียน ‘กระดูกสันหลัง’ หลินอันอัน”
รองผู้จัดการหมู่ลุกขึ้นต้อนรับ “สหายหลิน ยินดีต้อนรับ การสัมภาษณ์ครั้งนี้ยอดเยี่ยมมาก!” เขายื่นมือเชิญหลินอันอันนั่งลง
ผู้อำนวยการติงขยับแว่น แล้วกล่าวทักทายอย่างสุภาพ “สหายหลิน สวัสดี ได้ยินชื่อเสียงมานาน เพิ่งได้พบตัว ไม่คิดเลยว่า คุณอายุยังน้อยแต่กลับเขียน ‘กระดูกสันหลัง’ ซึ่งเป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ได้”
“ยินดีที่ได้รู้จัก ขอบคุณสำหรับคำชม”
หลินอันอันกำลังอยากรู้จักกับคนจากกรมวัฒนธรรมของมณฑลอยู่พอดี การได้พบในเวลานี้ ไม่ดีหรือไร
รองผู้จัดการหมู่ไม่พูดอ้อมค้อม เข้าประเด็นทันที และถือเป็นการขายบุญคุณให้หลินอันอัน “กรมวัฒนธรรมของมณฑลให้ความสำคัญกับหนังสือ ‘กระดูกสันหลัง’ มาก กำลังวางแผนจัดนิทรรศการแนวรักชาติ สนับสนุนงานทหาร โดยอิงตามจิตสำนึกรักชาติในหนังสือ
เราเพิ่งปรึกษากันไป อยากเชิญสหายหลินมาเป็นที่ปรึกษาด้านวรรณกรรม เพราะอย่างไรเสียคุณก็คือผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ แน่นอนว่าจิตสำนึกคงสูงกว่าเรา”
หัวใจหลินอันอันเต้นเร็วขึ้นหนึ่งจังหวะ แต่ภายนอกกลับสงบนิ่งอย่างมาก “กองบัญชาการทหารของเราก็ได้นำหนังสือ ‘กระดูกสันหลัง’ มาจัดการศึกษาความรักชาติด้วยการจำลองฉากจริง ซึ่งได้ผลดีมาก
นี่เป็นเรื่องที่มีความหมายอย่างยิ่ง หากมีที่ที่ฉันพอช่วยได้ ฉันก็จะไม่ขอปฏิเสธ”