ออกจากโรงพยาบาล ฉู่หมิงโจวประคองหลินอันอันขึ้นนั่งในรถอย่างทะนุถนอม
"แค่หกเดือนเองค่ะ ไม่ถึงกับต้องระวังขนาดนั้น"
"เธอเชื่อฟังฉันหน่อย"
"ได้ค่ะ ได้"
ลมหนาวพัดพาใบไม้แห้งริมทาง ฉู่หมิงโจวเอื้อมมือไปดึงปกเสื้อคลุมของหลินอันอันให้แน่นขึ้นอีกหน่อย ก่อนจะสตาร์ทรถมุ่งหน้าไปร้านขายอาหารรองแห่งรัฐ
ตู้กระจกของร้านขายอาหารรองแห่งรัฐถูกขัดเงาวับ ด้านในจัดวางสินค้านานาชนิดอย่างเป็นระเบียบ
ฉู่หมิงโจวประคองหลินอันอันเข้าไปในร้าน กลิ่นหอมกรุ่นของธัญพืชอบอวลคละคลุ้งมาต้อนรับ
พนักงานขายหลังเคาน์เตอร์เห็นฉู่หมิงโจวในชุดทหาร ก็รีบต้อนรับอย่างกระตือรือร้น "สหายอยากซื้ออะไรหรือ"
"ขอกุ้งแห้งสองชั่ง ถั่วดำสามชั่ง" ฉู่หมิงโจวพูดพลางหันมองหลินอันอัน "แล้วก็ขอชั่งลำไยอบแห้งกับวอลนัทหน่อย หมอบอกว่าหญิงตั้งครรภ์กินแล้วบำรุง"
หลินอันอันพยักหน้า สายตาถูกดึงดูดด้วยกระป๋องบนชั้นวางสินค้าข้างๆ "เหมือนจะเป็นยี่ห้อใหม่นะคะ"
ฉู่หมิงโจวมองตามสายตาของเธอ แล้วบอกพนักงานขายทันที "ขอลูกพีชกระป๋องสามกระป๋อง ส้มกระป๋องสามกระป๋องด้วย"
ระหว่างรอชั่งน้ำหนัก ฉู่หมิงโจวจูงมือหลินอันอันเดินชมในร้านอย่างช้าๆ
เดินไปถึงเคาน์เตอร์ขนม เขาก็หยุดอีก "เธอชอบกินเค้กเก๊กฮวยไม่ใช่หรือ เดี๋ยวซื้อกลับไปสองชั่ง"
ไม่ทันให้หลินอันอันเอ่ยปาก เขาก็สั่งให้พนักงานห่อขนมมาสองห่อใหญ่ แล้วยังสั่งงาทอดกรอบกับขนมไส้พุทราจีนเพิ่มอีก
"ซื้อมาเยอะแยะ กินไม่หมดจะเสียของเปล่าๆ นะคะ" หลินอันอันต่อว่า
ฉู่หมิงโจวแค่ยิ้ม ยัดขนมใส่มือเธอ "ถุงหนึ่งให้เธอ อีกถุงให้แม่เอาไปกินบนรถไฟ"