กลับถึงบ้าน ในโถงกลางมีกระดาษที่ฉู่หมิงโจวทิ้งไว้ บอกว่าเขาเก็บข้าวไว้ให้
หลินอันอันกลับเข้าไปในห้อง เริ่มวาดแบบชุดเครื่องนอนสี่ชิ้นอย่างละเอียด เธอไม่สามารถใช้เวลากับเรื่องนี้มากเกินไป เพราะยังมีหนังสือต้องเขียน แต่ก็จะทำแบบขอไปทีไม่ได้ ใช้ช่วงเวลานี้วาดแบบที่เหมาะกับฤดูร้อนสามแบบออกมาเสียเลย
คนเราต้องยุ่งหน่อย เมื่อยุ่งแล้วก็ไม่มีปัญหาอะไร
พอตั้งใจทำ หลินอันอันก็ทำได้เร็วมาก ตอนบ่ายแบบร่างก็เสร็จแล้ว
ช่วงเย็นแก่ ไต้ลี่หัวมาเยี่ยม
"อันอัน ได้ยินว่าน้องชายของเธอเป็นนักดนตรีหลักของคณะศิลปิน แล้วก็จะไปป้อมยามชายแดนคราวนี้ด้วยใช่ไหม?"
"ใช่ค่ะ"
หลินอันอันเชิญอีกฝ่ายเข้าไปในโถงกลาง ชงชาพุทราจีนให้
"บังเอิญจริง ๆ ฉันเป็นหมอสนามที่ไปกับคณะคราวนี้"
หลินอันอันได้ยินว่าไต้ลี่หัวจะไปด้วยกัน แววตาเต็มไปด้วยความดีใจ "จริงหรือคะ? มีพี่ลี่หัวไปด้วย ฉันก็สบายใจขึ้นมาก น้องชายของฉันถูกที่บ้านปกป้องดูแลดีเกินไปตั้งแต่เด็ก พอต้องออกไปข้างนอกคราวนี้ ฉันกลัวจังว่าเขาจะดูแลตัวเองไม่ได้"
ไต้ลี่หัวจิบชาพุทราจีนเบา ๆ ยิ้มตอบ "อันอัน เธอไม่ต้องห่วงหรอก ถึงเวลาฉันจะช่วยดูแลเขาให้"
คุยกันไปคุยกันมา หลินอันอันลังเลเล็กน้อย "พี่ลี่หัว พี่จำเรื่องที่เสี่ยวหลานกับเสี่ยวอวี่เกือบถูกลักพาตัวไปได้ไหม?"
ไต้ลี่หัวย่อมจำได้แน่นอน นึกถึงทีไรก็ยังโมโหอยู่!