วันที่คณะศิลปินออกเดินทางถูกกำหนดไว้เป็นวันที่ 18 พฤษภาคม ตรงกับวันหยุดพอดี
การที่คณะศิลปินออกไปแสดงข้างนอกเป็นเรื่องปกติ แต่ครั้งนี้เหมือนจะฮือฮาเป็นพิเศษ ทุกคนในหมู่บ้านข้าราชการต่างพูดถึงกันทั้งนั้น แม้แต่หลินอันอันที่เป็นพวกเก็บตัวยังได้ยินอยู่บ่อย ๆ ความร้อนแรงขนาดนี้ก็พอจะนึกภาพออก
วัตถุดิบสำหรับทำเสบียงแห้งซื้อไว้เรียบร้อยแล้ว หลินอันอันรู้ตัวดีว่าฝีมือตัวเองไม่เอาไหน เลยนัดหมายอาโหลวมาในวันเสาร์เพื่อช่วยทำ ไม่ใช่เพราะอะไรหรอก ก็แค่อยากให้หลินจื่อหวยน้องชายตัวแสบได้กินของดีหน่อย
หลินอันอันจัดวัตถุดิบออกมาทีละอย่าง วางไว้บนเขียงในครัว
แป้งสาลี งา ถั่วลิสง เกลือ และน้ำตาล ล้วนซื้อแบบที่ดีที่สุดมา
"อันอัน เปิดประตูหน่อย"
"มาแล้ว"
อาโหลวยังมีเด็กน้อยสะพายอยู่ข้างหลัง เป็นลูกสาวคนที่สามของหลี่ลู่
เด็กน้อยนิ่งมาก กระพริบตากลมโตคู่นั้นพลางมองสำรวจรอบตัวด้วยความสงสัยใคร่รู้
พออาโหลวเข้ามาในบ้านก็วางเธอไว้บนโซฟา เธอไม่ร้องไม่งอแง นั่งเงียบ ๆ เอาแต่หยิบไม้เล็ก ๆ มาเล่นคนเดียว
ฉู่หมิงอวี่กำลังประดิษฐ์เศษโลหะของเขาอยู่บนโต๊ะน้ำชา พอเห็นเด็กน้อยเข้ามาก็รับบทพี่ชายตัวเล็กโดยอัตโนมัติ "อาสะใภ้ ไปทำงานเถอะครับ ผมช่วยดูน้องให้"
อาโหลวยิ้มจนตาหยี "อันอัน ลานเจี่ยกับอวี่เกอร์บ้านเธอนี่รู้ความจริง ๆ เลยนะ รอเธอมีลูกเอง ไม่ต้องกังวลอะไรหรอก ให้พวกเขาช่วยดูลูกให้ก็พอ"
หลินอันอัน "......"
หลินอันอันส่งยิ้มแหย ๆ อย่างกระอักกระอ่วน
"ทำเสบียงแห้งต้องใช้วัตถุดิบดี ๆ ของดีทำเสบียงถึงจะอยู่ได้นาน วันนี้อาเฉินจะสอนให้ดี ๆ เลยนะ ผู้หญิงในเขตทหารของเราอะไรก็ไม่เป็นก็ได้ แต่ฝีมือทำเสบียงแห้งนี่ต้องหัดไว้ พอผู้ชายออกนอกสถานีเมื่อไรก็ต้องเตรียมให้เขาติดตัวไปหน่อย"