หลังจากงานกองไฟคืนนั้น เจียงถงก็หันหลังไปหาเซี่ยงต้าหนิว ถึงแม้หล่อนจะดูไม่เหมือนกับตอนที่สวยงามในอดีต แต่เซี่ยงต้าหนิวก็ยังมีความรู้สึกกับหล่อน
ยิ่งตอนที่เจียงถงซบเขาร้องไห้คร่ำครวญ บอกว่าตัวเองเจ็บปวดรวดร้าวแสนสาหัส
ใจของเซี่ยงต้าหนิวก็อ่อนยวบ ความโกรธก็พลุ่งขึ้นมา
เจียงถงบอกว่าหลินจื่อหวยเป็นคู่หมั้นที่หมั้นกันตั้งแต่เด็ก หล่อนถูกเลี้ยงดูในตระกูลหลินตั้งแต่เล็ก กลายเป็นภรรยาที่ถูกซื้อมาเลี้ยงในสังคมศักดินา เธอบอกว่าคนตระกูลหลินทุบตีด่าทอหล่อน ดังนั้นหล่อนจึงอยู่อย่างยากลำบากแสนเข็ญ
ส่วนสาเหตุที่หล่อนมาอยู่ที่เขตพัฒนาโอเอซิสในทะเลทราย และสุดท้ายถูกกีดกันให้ไปอยู่เขตแนวหน้าพายุทราย ก็เป็นฝีมือของคนตระกูลหลินเช่นกัน
เพราะหลินจื่อหวยคิดจะล่วงเกินหล่อน หล่อนยอมตายขัดขืน จึงถูกแก้แค้น
พูดรวมๆ ก็คือ เซี่ยงต้าหนิวเชื่อคำพูดพวกนี้ทั้งหมด
แต่เจียงถงไม่ได้ให้เขาทำร้ายหลินจื่อหวย แค่ให้เขาหาวิธีพาหลินจื่อหวยออกมาจากป้อมยามชายแดน เหตุผลหล่อนก็คิดไว้ให้เซี่ยงต้าหนิวแล้ว บอกว่าหล่อนตกจากที่สูง ได้รับบาดเจ็บสาหัส
แต่เรื่องกลับไม่เป็นไปตามที่เจียงถงคิด
เมื่อเซี่ยงต้าหนิวมองดูบุรุษรูปงามในชุดทหาร ท่าทางห้าวหาญองอาจบนเวที ดวงตาก็แดงก่ำขึ้นมา...
เซี่ยงต้าหนิวก็แค่ชาวนาที่หาเลี้ยงชีพด้วยการทำไร่ไถนา ถึงแม้จะพูดกันว่าสหายชาวนาเป็นตัวแทนของแรงงาน เป็นแบบอย่างของประชาชน แต่ความน้อยเนื้อต่ำใจของคนบางคนมันฝังอยู่ในกระดูก