ดอกบัวดอกนั้นราวกับแฝงหลักการอันล้ำลึกและแยบยลเอาไว้ มันหมุนวนช้า ๆ กลางอากาศ พลางโปรยจุดแสงระยิบระยับดุจหิ่งห้อยออกมา
ชั่วพริบตาเดียว กลิ่นหอมอบอวลก็ฟุ้งไปทั่วทั้งห้อง!
หลินชิงอวิ๋นสะดุ้งตกใจ แต่แล้วก็พบว่าเมื่อได้กลิ่นหอมของดอกบัว สมองพลันปลอดโปร่งขึ้นอย่างฉับพลัน ราวกับช่องทั้งเจ็ดในร่างถูกเปิดออก ความรู้สึกสดชื่นแผ่ซ่านไปทั่ว!
ไม่ใช่เพียงเขาเท่านั้น ทุกคนที่อยู่ในงานต่างรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้น ความคิดดูเหมือนจะเฉียบคมกว่าเดิม!
สมองของทุกคนราวกับเข้าใจหลักแห่งวิถีวรรณศิลป์อันลึกลับยากหยั่งถึงขึ้นมาในฉับพลัน แต่กลับจับคว้าเอาไว้ไม่ได้ ราวกับเป็นเพียงภาพลวงตา
เหล่าขุนนางและผู้ทรงความรู้ที่นั่งอยู่ต่างอุทานขึ้นพร้อมกันว่า “วาจาเบ่งบานเป็นดอกบัว!”
บัณฑิตเยาว์ทุกคนต่างมองหลินชิงอวิ๋นด้วยสายตาเหลือเชื่อ ส่วนฉู่จงเทียนและบัณฑิตเยาว์คนอื่น ๆ ที่มีปฏิกิริยาว่องไวและมีประสบการณ์มาก ต่างเริ่มสูดหายใจเข้าลึก ๆ
นี่คือดอกบัววรรณศิลป์! เป็นของวิเศษแห่งวิถีวรรณศิลป์ที่ถือกำเนิดขึ้นเมื่อถ้อยคำซึ่งแฝงหลักแห่งวิถีปราชญ์ของฟ้าดินถูกเอ่ยออกมาเป็นครั้งแรก โดยพลังพรสวรรค์สัมผัสประสานกับพลังปราณฟ้าดิน!
ต้องรู้ไว้ว่า ต่อให้เป็นมหาบัณฑิตหรือแม้แต่มหาปราชญ์บรรยายคัมภีร์ ก็ใช่ว่าทุกครั้งจะเกิดปรากฏการณ์วาจาเบ่งบานเป็นดอกบัว!
กลิ่นอายของดอกบัววรรณศิลป์มีประโยชน์อย่างยิ่ง โดยเฉพาะต่อผู้ที่มีลำดับวรรณศิลป์ต่ำอย่างบัณฑิตเยาว์
จากการศึกษาของเหล่ากึ่งปราชญ์แห่งสำนักปราชญ์สูงสุด ดอกบัววรรณศิลป์ที่เกิดจากปรากฏการณ์วาจาเบ่งบานเป็นดอกบัว แม้ไม่อาจเพิ่มพลังพรสวรรค์ได้โดยตรง แต่ช่วยลดความยากในการทะลวงสู่ลำดับวรรณศิลป์ขั้นอาจารย์วรรณศิลป์หรือสูงกว่า!
ยิ่งดอกบัวใหญ่และคงอยู่ได้นาน ผลลัพธ์ก็ยิ่งเด่นชัด
เมื่อบัณฑิตสอบผ่านการสอบขุนนางจนได้เป็นจิ้นซื่อแล้ว ก็จะหมดโอกาสได้รับการชำระกายด้วยพลังพรสวรรค์จากศาลาปราชญ์ผ่านการสอบขุนนาง เพื่อเลื่อนลำดับวรรณศิลป์โดยตรง
การเลื่อนสู่ลำดับวรรณศิลป์ที่สูงขึ้นต่อจากนั้น จำเป็นต้องอาศัยการหยั่งรู้ ฝึกฝน และทะลวงขีดจำกัดด้วยตนเอง