หลังจากราชาหนูถูกฆ่า พวกภูตประหลาดที่เหลือก็ถูกกวาดล้างจนหมดอย่างรวดเร็ว
ถิ่นทุรกันดารกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง บนพื้นมีศพนับร้อยนอนอยู่ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งกับกลิ่นเน่าเหม็นเฉพาะตัวของภูตประหลาดปะปนกันจนแทบอ้วก
"ทุกคนโปรดทราบ ทุกคนโปรดทราบ พัก 10 นาที หลังจาก 10 นาทีขบวนรถจะออกเดินทาง ขอย้ำ..."
10 นาที!
กระทั่งเวลาฝังศพเพื่อนยังไม่มี
หลินเฟิงยืนอยู่ริมฝูงชน มองดูภาพนี้โดยไม่พูดอะไรสักคำ
นี่แหละวันสิ้นโลก
หลินเฟิงก้มหน้านับผลึกประหลาดในกระเป๋า เลเวล 1 เต็ม 70 กว่าเม็ด เลเวล 0 ไม่ได้นับละเอียด แต่น่าจะมีสักหนึ่งสองร้อยเม็ด
ในกระเป๋าเป้ยังอัดแน่นด้วยวัตถุดิบที่ภูตประหลาดดรอปไว้มากมาย ฟันหนูสิบกว่าเขี้ยว ดวงตาแมวหนึ่งคู่...
กำลังมองหาที่นั่งลงเพื่อดูดซับผลึกประหลาด จู่ๆ ก็มีเสียงเอะอะโวยวายดังมา
"นี่ของฉัน ฉันหยิบก่อน!"
"พ่องของแกสิ ฉันเห็นก่อนแกอีก!"
"พวกแกอย่าแย่งกัน นี่ของตาเฒ่าจาง เขาตายไปแล้ว..."
"ตายไปแล้วก็ของไม่มีเจ้าของสิ ทำไมจะเอาไม่ได้?"
หลินเฟิงหันไปมอง เห็นชายหลายคนมุงอยู่ข้างรถสามล้อคันหนึ่ง กำลังแย่งของในกระบะ
รถสามล้อล้มตะแคงอยู่ข้างๆ เจ้าของรถตายแล้ว นอนอยู่ตรงนั้น ดวงตายังไม่หลับ
ส่วนคนพวกนั้น ไม่มีใครแม้แต่จะมองเขาสักแวบ
พวกนั้นกำลังแย่งของของเขา
ผักป่า แป้งครึ่งถุงเล็ก น้ำไม่กี่ขวด ผ้าห่มเก่าๆ หนึ่งผืน ของพวกนี้ก่อนวันสิ้นโลกไม่มีราคาค่างวดอะไร แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นเป้าหมายที่คนหลายคนแย่งชิงกัน