โม่ชิงหลวนและหมีเสวี่ยตามหลังหลินเฟิงปีนบันไดเชือกขึ้นไป เมื่อพวกเธอเหยียบพื้นบนหลังของเสี่ยวเสวียน
ภาพตรงหน้าทำให้พวกเธอตะลึงไปชั่วขณะ พื้นใต้เท้าเรียบเสมอกันราวกับหินขัด แสงไฟจากภายในสาดออกมาจากประตูที่เปิดกว้าง
หลินเฟิงเดินนำเข้าไปก่อน โม่ชิงหลวนและหมีเสวี่ยลังเลครู่หนึ่งแล้วจึงเดินตามเข้าไปในบ้าน
ผังของชั้นหนึ่ง ทางขวาใกล้กับหัวของเสี่ยวเสวียนเป็นห้องว่างเปล่า มีกองแร่กองเล็กๆ อยู่ ทางซ้ายเป็นห้องครัว ตู้และชั้นวางของเต็มไปด้วยข้าวสาร แป้งสาลี เนื้อหมัก เครื่องปรุงและอาหารกระป๋องต่างๆ จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ
พวกเธอเห็นอาหารมากมายขนาดนี้ก็ตกตะลึงอย่างหนัก พวกเธอยังหิวท้องกิ่วอยู่เลย แต่หลินเฟิงกลับกักตุนอาหารไว้กินได้หลายเดือนแล้ว กลางห้องมีโต๊ะพับสองตัวต่อกัน บนโต๊ะวางจานอาหารไว้แล้ว
เนื้อชามโตสองใบ ใบหนึ่งเป็นหนูนาตุ๋นมันฝรั่ง อีกใบเป็นปลาต้มน้ำปลา ทั้งสองยังร้อนควันฉุย
กลิ่นหอมสดของเนื้อปลาและกลิ่นหอมเข้มข้นของเนื้อตุ๋นคละเคล้ากัน ท้องของทั้งสองร้องออกมาอย่างไม่ไว้หน้า ดังก้องชัดเจนในห้องเงียบๆ นี้ หูของพวกเธอแดงวาบในทันที สายตาจับจ้องที่เนื้อทั้งสองชามนั้น กลืนน้ำลายอย่างระมัดระวัง
หลินเฟิงเห็นท่าทางของทั้งสองแล้วอดขำไม่ได้ ซูเปอร์สตาร์ตอนหิวก็ไม่ต่างจากคนธรรมดาเลยนี่นา
"น้องสาวทั้งสอง มานั่งสิ" เฉินหมิ่นพูดด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง ราวกับเป็นเจ้าบ้านที่กำลังต้อนรับแขก