ชายเตี้ยคนนั้นสะพายดาบญี่ปุ่นไว้ที่เอว ข้างกายมีสัตว์ประหลาดสูง 3 เมตรยืนอยู่ ใบหน้าของมันซีดเผือด ไม่มีตา จมูก และหู มีเพียงครึ่งบนของร่างกายคนที่เชื่อมกับขาข้อพับขนาดยักษ์ 4 ข้าง แขนทั้งสองข้างก็เป็นแบบเดียวกัน มันหมอบอยู่เหมือนแมงมุม
ฟู่ขุยยิ้มจนหน้าบาน ยื่นมือชี้ไปทางเสี่ยวเสวียน ปากของเขาขยับเปิดปิดราวกับกำลังแนะนำอะไรบางอย่าง
ซุนนานาก็แนะนำด้วย: "ท่านยามาโมโตะ ข้อมูลที่ฉันให้ครบถ้วนแล้ว จำนวนผู้ปลุกพลังในขบวนรถของพวกเขา ความสามารถและเลเวลของแต่ละคน ฉันล้วงหมดแล้ว"
"โยชิ ทำได้ดีมาก"
บนกำแพงหินสองข้างของหุบเขาลึก มีเสียงดังระรื่นดังมาเป็นระยะ สิ่งมีชีวิตที่มีร่างเป็นคนทีละตัวโผล่หัวออกมาจากซอกหิน มือถือหอกยาว สูงประมาณหนึ่งเมตรครึ่ง หัวเป็นลิง
[เผ่าคนลิงขนน้ำตาล: คล่องแคล่วมาก โหดร้ายเจ้าเล่ห์ ชอบกินเนื้อมนุษย์ รังแกคนอ่อนแอกลัวคนแข็งแกร่ง เลเวล 2]
แววตาของหลินเฟิงมีแสงทองวาบผ่าน ข้อมูลของพวกคนลิงเหล่านี้ก็ปรากฏในสายตา ส่วนใหญ่เป็นเลเวล 2 มีคนลิงเลเวล 3 จำนวนเล็กน้อย รวมประมาณพันกว่าตัว
"เชี่ย พวกญี่ปุ่น..." กัวอี้เป็นคนแรกที่รู้ตัวทัน ดวงตาเบิกกว้าง ด่าเสียงดัง: "ฟู่ขุย ซุนนานา สองคนเนรคุณ ไอ้พวกทรยศ"
ชายเตี้ยยามาโมโตะก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เงยหน้ามองเงาร่างของเสี่ยวเสวียนที่บดบังฟ้า "ภาษิตจีนโบราณมีว่า... คนฉลาดรู้จักปรับตัวเข้ากับสถานการณ์"
"พวกนายถูกล้อมรอบแล้ว ข้างหน้าเป็นนักรบผู้กล้าของญี่ปุ่นเราขวางไว้ ข้างหลังก็ตัดขาด สองข้างมีนักรบเผ่าคนลิง ยอมแพ้เถอะ มอบสัตว์อสูรตัวนี้มา แล้วยอมสยบต่อจักรวรรดิไดญี่ปุ่นของเรา..."