"หนึ่งคนสู้สิ่งประหลาดระดับหกสิบสองตัว!"
นายกเทศมนตรีเฉินหวยเซิงเบิกตากว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
"ไม่คิดว่าความแข็งแกร่งของหัวหน้าหน่วยเผยจะมากขนาดนี้ ถ้าเป็นแบบนั้น ต่อให้บังเอิญเจอสิ่งประหลาดระดับเจ็ดแปดก็น่าจะรับมือไหวสินะ?"
"ฮ่า ๆ ๆ..." หัวหน้าหน่วยโจวหัวเราะเบา ๆ เขาเงยหน้ามองเฉินหวยเซิง: "ท่านนายกเทศมนตรีกลัวว่าโบราณสถานจะจัดการไม่ไหวหรือ?"
เฉินหวยเซิงหัวเราะแห้ง ๆ: "ถึงขนาดนั้นก็ไม่ใช่ เพียงแต่ผมเป็นคนมองเรื่องต่าง ๆ อย่างจริงจังหน่อย"
"หัวหน้าหน่วยเผยของหน่วยรบพิเศษถึงจะไม่มีประวัติจัดการสิ่งประหลาดระดับเจ็ดเพียงลำพัง แต่ถ้าเจอเข้าจริง ๆ ผมเดิมพันว่าเขาชนะ!"
น้ำเสียงของหัวหน้าหน่วยโจวแน่นอนมาก
"แล้วถ้าเป็นสิ่งประหลาดระดับแปดล่ะ?" เฉินหวยเซิงถามต่อ
"สิ่งประหลาดระดับแปดน่ะ..." หัวหน้าหน่วยโจวเว้นไปครู่หนึ่ง "ต่อให้สู้ไม่ไหว การถอนกำลังก็แทบไม่มีปัญหา"
"อย่างนี้นี่เอง" เฉินหวยเซิงโล่งใจ ใบหน้าผ่อนคลาย
เขายกถ้วยชา: "งั้นพวกเราขอใช้ชาแทนเหล้า อวยพรให้หัวหน้าหน่วยเผยได้ชัยชนะในการศึกครั้งแรก!"
"ขอให้หัวหน้าหน่วยเผยได้ชัยชนะ!"
ท่ามกลางคำอวยพรของทั้งสอง ชายหัวโล้นกำยำที่อยู่ลึกลงไปใต้ดิน ซึ่งก็คือเพยหยวนกวง กำลังนำทีมหน่วยรบพิเศษเดินทางไปถึงจุดใต้ดินลึก 226 เมตร
ใต้ดินลึก 226 เมตร เป็นชั้นโพรงกลางที่โบราณสถานตั้งอยู่พอดี
เมื่อมาถึงที่ตั้งของโบราณสถานจริง ๆ นอกจากเพยหยวนกวงแล้ว คนอื่น ๆ ต่างพากันตกใจและมองไปรอบ ๆ
ทำไมหรือ ก็ที่นี่ใหญ่กว่าที่พวกเขาจินตนาการไว้มาก
เมื่อครู่ยังอยู่ในอุโมงค์แคบ ๆ พอมุดลงมาเท่านั้น ก็มาอยู่ในพื้นที่ลึกล้ำขนาดเท่าสนามฟุตบอลแห่งนี้