ชายร่างกำยำจ้องเสิ่นเฟยเขม็ง เสิ่นเฟยก็จ้องกลับไปเช่นกัน
สายตาของทั้งสองปะทะกันกลางอากาศอยู่พักหนึ่ง ฝ่ายตรงข้ามเป็นฝ่ายหันหนีไปก่อน
ในเวลานั้น ชายวัยกลางคนที่รับหน้าที่ต้อนรับเดินเข้ามาอย่างกระฉับกระเฉง
"สวัสดีครับ เชิญชำระค่าธรรมเนียมสอบ และเซ็นชื่อก่อน จากนั้นผมจะพาไปห้องสัมภาษณ์ครับ"
"ได้!"
เสิ่นเฟยหยิบเหรียญอันคังที่เตรียมไว้จากกระเป๋าออกมาอย่างไม่ลังเล รวมเป็นค่าธรรมเนียม 200 เหรียญ
หลังจากยื่นธนบัตรใบละ 100 จำนวนสองใบ เสิ่นเฟยกวาดตามองข้อตกลงคร่าว ๆ แล้วเซ็นชื่อลงไปอย่างรวดเร็ว
"ได้ครับ เชิญตามผมมา"
เสิ่นเฟยลุกขึ้นตามชายวัยกลางคนไป ทั้งสองเข้าไปในลิฟต์เฉพาะของสมาคม แล้วขึ้นไปจนถึงชั้นที่ 57
เมื่อถึงหน้าประตูบานหนึ่งบนชั้น 57 ชายวัยกลางคนเคาะเบา ๆ ครั้งหนึ่ง แล้วผลักประตูเข้าไป
ภายในเป็นห้องที่กว้างขวางมาก แม้แต่ห้องโถงบางแห่งก็ยังเทียบไม่ได้
กลางห้อง ชายชราผมร่วงกลางศีรษะรูปร่างอ้วนกลมนั่งอยู่ ผมสีขาวโพลนจนหมดแล้ว บวกกับทรงหัวล้านกลางที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ทำให้เสิ่นเฟยแค่เหลือบมองครั้งเดียวก็จำได้ขึ้นใจ
ภายใต้การนำทางของชายวัยกลางคน เสิ่นเฟยเดินมาที่เก้าอี้ด้านหน้าชายชรา
"ท่านกรรมการ สวัสดีครับ" เสิ่นเฟยกล่าวอย่างนอบน้อม
"อื้ม นั่งลงเถอะ" ชายชราพูดอย่างช้า ๆ
เสิ่นเฟยนั่งลงตามคำสั่ง ตำแหน่งที่เขานั่งอยู่ เมื่อนั่งแล้วจะเผชิญหน้ากับชายชราตรง ๆ
ชายชราหัวล้านกลางรูปร่างอ้วนกลมสีหน้าเรียบเฉย มองดูนาฬิกาในห้อง