เวลากลางวัน ณ ห้องใต้ดินลับแห่งหนึ่งในเขตเมืองนอกฝั่งตะวันตก
เปาะ! เปาะ! เปาะ!
เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเร่งรีบดังก้องอยู่ในทางเดินอันมืดมิด
ร่างใหญ่โตร่างหนึ่งเดินมาถึงหน้าประตูไม้ แล้วใช้กำลังเคาะอย่างแรง
ปัง! ปัง! ปัง!
“ใคร?” เสียงสอบถามดังมาจากในประตูไม้
“ฉันเอง! ค้างคาวสัตว์!”
ประตูไม้ค่อยๆ เปิดออก
“ค้าง...”
อีกฝ่ายกำลังจะทักทาย แต่ชายร่างยักษ์ฟันเหลืองก็ผลักเขาเข้าไปตรงๆ แล้วเดินตรงเข้าไปด้านใน
“เดี๋ยวก่อนค้างคาวสัตว์! ตอนนี้อีแร้งดำกำลังเล่นโยคะอยู่ อย่าไปรบกวนเขาเลย” ชายที่เปิดประตูเมื่อครู่พยายามจะห้าม
“ไปให้พ้น!” ชายร่างยักษ์ฟันเหลืองผลักอีกฝ่ายแล้วเดินใหญ่เข้าไปด้านใน
เมื่อเดินไปจนสุดทาง ประตูสีแดงเลือดบานหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
ชายร่างยักษ์ฟันเหลืองไม่คิดแม้แต่น้อย ยื่นมือไปผลักทันที
“ฉันอยู่นี่ไง” คำพูดเบาๆ ลอยมา ทำให้ชายร่างยักษ์ฟันเหลืองรู้สึกตัวเย็นวาบไปทั้งตัว
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ มือเรียวบางข้างหนึ่งก็วางเบาๆ บนไหล่ของค้างคาวสัตว์
“อี...อีแร้งดำ!” ชายร่างยักษ์ฟันเหลืองกลืนน้ำลาย คอแข็งทื่อหันไปทางด้านหลัง
“เกิดอะไรขึ้น ค่อยๆ เล่า ไม่ต้องรีบ”
ด้านหลัง ชายรูปร่างผอมบางหน้าตาอ่อนโยนปรากฏตัวขึ้น ผู้นั้นคืออีแร้งดำ
ชายร่างยักษ์ฟันเหลืองหันตัวกลับมา แล้วรีบเล่าเรื่องที่นกนางแอ่นกินซากและพวกปฏิบัติภารกิจล้มเหลวทันที
“ตอนนี้ฐานที่มั่นในเขตเมืองนอกฝั่งตะวันออกไปไม่ได้แล้ว รถที่พวกนกนางแอ่นกินซากขับไปก็ถูกยึดหมด ทางการได้เบาะแสเพิ่มขึ้นมาไม่น้อย คิดว่าอีกไม่นานก็จะสืบมาถึงที่นั่นได้”