เงินเข้าแล้ว เสิ่นเฟยเดินออกจากตลาดแลกเปลี่ยนอย่างอารมณ์ดี ก้าวย่างอย่างคนลืมตัวว่ามีใครมอง
ความไม่สบายใจใด ๆ ที่เกิดขึ้นในโรงแรมเมื่อยามเช้ามืด ล้วนสลายหายไปกับแรงกระแทกของยอดเงินมหาศาลที่โอนเข้าบัญชี
เสี่ยวเฟิงรออยู่ที่หน้าประตู พอเห็นเขาออกมา ก็ถามขึ้นทันทีว่า "พี่เสิ่นเฟย ต่อไปจะไปไหนต่อ?"
เสิ่นเฟยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง โรงแรมคงไปไม่ได้แล้ว ทางกายภาพเช็กเอาต์ไปแล้ว
เพิ่งได้เงินก้อนใหญ่มา จริง ๆ แล้วไปช้อปปิ้งได้ แต่ตอนนี้ยังไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง ซื้อของมาแล้วไม่มีที่วาง
ตอนนี้มีสองทางเลือก คือหานายหน้าดูบ้าน หรือตามเสี่ยวเฟิงไปสำนักงานหน่วยรบพิเศษ
"พี่เสี่ยวเฟิง สำนักงานหน่วยรบพิเศษของพวกเราอยู่เขตเมืองในหรือเขตเมืองนอก?"
"สำนักงานหน่วยรบพิเศษต้องตั้งอยู่ในเขตเมืองในแน่นอน ยังไงซะนี่ก็เป็นกำลังรบที่สำคัญที่สุดของเมืองคังฉ่ายเรา ถ้าไม่อยู่ในย่านคนรวย พวกอสังหาริมทรัพย์กับบริษัทใหญ่ ๆ ก็ไม่ยอมมาลงทุน"
"ก็จริง" เสิ่นเฟยพยักหน้า "งั้นไปหอพักสำนักงานหน่วยรบพิเศษก่อน ฉันขอพักผ่อนหน่อย แล้วพรุ่งนี้ค่อยออกมาดูบ้าน"
"ได้ งั้นเราไปกันเลย"
ทั้งสองขึ้นรถ มุ่งหน้าไปสำนักงานหน่วยรบพิเศษทันที
เขตเมืองในไม่กว้างใหญ่ จุดส่วนใหญ่อยู่ไม่ไกลกันมาก สำนักงานหน่วยรบพิเศษห่างจากตลาดแลกเปลี่ยนแค่สามกิโลเมตร ขับรถไม่นานก็ถึง
พักอยู่ห่างออกไปหนึ่งกิโลเมตร เสิ่นเฟยก็มองเห็นที่ตั้งของสำนักงานหน่วยรบพิเศษแต่ไกล